سومار
| سومار | ||
|---|---|---|
|
|
||
| اطلاعات کلی | ||
| کشور | ||
| استان | کرمانشاه | |
| شهرستان | قصر شیرین | |
| بخش | سومار | |
| مردم | ||
| جمعیت | ۳۲۶ نفر | |
| جغرافیای طبیعی | ||
| ارتفاع از سطح دریا | ۳۳۳ متر | |
| اطلاعات شهری | ||
| پیششماره تلفنی | ۰۸۳۵۴۶۲ | |
سومار یکی از شهرهای شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه میباشد. سوﻣﺎر ﺷﻬﺮی ﻣﺮزﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻣﻴﺎن درﻩاﯼ میان بلندیهای ﺳﺎرات، ﭼﻐﺎاﻣﺎن و اردوﺑﺎن ﻗﺮار دارد. بلندیهای ﻣﺮزﯼ ﮔﻴﺴﮑﻪ و ﮐﻬﻨﻪرﯾﮓ همچون دﯾﻮار ﺑﻠﻨﺪﯼ در ﻏﺮب ﺷﻬﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﺳﺖ.[۱]
این شهر در مرز ایران و عراق واقع شده و فاصله آن با شهر مندلی عراق ۱۵ کیلومتر است و یکی از نزدیکترین مناطق ایران به بغداد میباشد. این منطقه دارای آب و هوایی ملایم در زمستان و تابستانهایی نسبتاً گرم میباشد. سطح آن نیز با تپهماهور پوشیده شدهاست. کشاورزی و دامپروری رونق خاصی در این منطقه دارد و محصولات باغی آن مرکبات وانگور و خرما میباشد. وانواعی از محصولات جالیزی دراین منطقه رشد میکند. نفتشهر نیز از توابع آن دارای منابع گازی و نفتی است که هم اکنون از آنها استفاده میشود. در این منطقه رودخانه دائمی کنگیر جاری است. سومار در زمان جنگ ایران و عراق به تصرف نیروهای عراقی درآمد. از جمله عملیاتهای جنگی انجامشده در این منطقه عملیات مطلعالفجر بود.
محتویات |
[ویرایش] جنگ ایران و عراق
عراقیان این شهر را در مهر ۱۳۶۶ مورد جمله شیمیایی قرار دادند که شمار زیادی از ساکنان کشته شدند.[۲] سومار در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۶۷ به طور کامل از دست نیروهای عراقی در آمد.[۳]
این شهر در اثر جنگ به طور کلی ویران شد و پس از جنگ بازسازی بطور جدی در آن انجام نشد.
سمت چپ جاده مرزی سومار به نفتشهر که با نقطه صفر مرزی حدود ۶۰۰متر فاصله دارد هنوز از مین پاکسازی نشده و علائم هشداردهنده هم ندارد.[۴]
در بخش سومار نزدیک به یک هزار هکتار اراضی آلوده به مینهای باقیمانده از زمان حمله عراق به ایران وجود دارد.[۵]
[ویرایش] وضعیت کنونی مردم سومار
مردم سومار، با آغاز جنگ ایران و عراق، اغلب در شهرهای نزدیک مقیم شدند و هم اکنون نیز در استانهای اصفهان، کرمانشاه و ایلام مستقر هستند. بیشتر مردم این شهر از مردمان ایل کلهر ایوان غرب میباشند، و هم اکنون در شهر ایوان غرب (از شهرهای استان ایلام) زندگی میکنند. گویش مردم سومار، زبان کلهر و پوشش آنان نیز استفاده از لباسهابی کردی کلهر است. در واقع از نظر فرهنگی و اجتماعی، مردم سومار، به محیط فرهنگی و اجتماعی مردمان شهرهایی که در آنها ساکن هستند، شباهت دارند.
[ویرایش] مردم سومار و عدم بازگشت به سومار
با وجود گذشت بیش از دو دهه از پایان جنگ هشت ساله و بازسازی شهر سومار توسط دولت، مردم سومار همچنان، بطور کامل به شهرشان بازنگشتهاند و بیشتر به دلیل مشاغل کشاورزی و دامپروری، در طول سال، به شهر سومار تردد دارند. آنها در خلال این سالها، خواستههای گوناگونی برای بازگشت به شهرشان مطرح کردهاند: از جمله تامین آب شرب و کشاورزی، نحوهٔ ساخت و ساز واحدهای مسکونی، نبود جادهٔ آسفالته سالم و کم خطر، تاءمین امنیت در منطقه که کاملاً با امنیت در کشور عراق مرتبط است و.... البته مستقر شدن در شهرهای دیگر و نیز تشکیل کسب و کار و زندگی در آن شهرها، قویاً در عدم بازگشت آنها موءثر بودهاست.
[ویرایش] منابع
- ↑ برشور مسیرهای گردشگری جنگ، بخش ایلام.
- ↑ ساجد
- ↑ روزنامه ابتکار
- ↑ امداد و بهداشت پایگاه شهدای بسیج ایرنا
- ↑ امداد و بهداشت پایگاه شهدای بسیج ایرنا
| این یک نوشتار خُرد پیرامون کرمانشاه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |