غار پراو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

غار پَراو (= پر آب) نام غاری در کوه پراو در دوازده کیلومتری شمال شرق شهر کرمانشاه و در میان کوه طاق بستان و کوه بیستون و در جنوب منطقه‌ای به نام میدان پراو که در ۳۰۰ متری پایین قله شیخ علیخان یا قله پراو قرار دارد، غار پرآو که بزرگترین غار عمودی دنیا و دومین اثر طبیعی ملی کرمانشاه است در سال ۱۳۸۸ توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران به ثبت رسید.[۱][۲]

یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد غار پراو وجود دهانه آن در ارتفاع سه هزار متری از سطح دریا است که این بالاترین سطح در بین تمام غارهای دنیا می‌باشد.

محتویات

[ویرایش] موقعیت

غار پَراو در حدود دوازده کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه، در نزدیکی روستای چالابه بر بلندای ۳۰۵۰ متری کوه پراو یکی از بلندترین قله‌های (بلندترین قله استان کرمانشاه شاهو است) استان کرمانشاهان (با ارتفاع ۳۳۵۷ متر از سطح دریا) و در کنار میدان جنوبی قله کوه پراو از رشته کوه زاگرس قرار دارد.

[ویرایش] مشخصات غار

عمق غار پراو ۷۵۱ متر و طول آن ۱۴۵۴ متر می‌باشد. تعداد ۲۶ حلقه چاه دارد و عمیق‌ترین چاه، چاه ۱۶ است، به عمق ۴۲ متر به علت این که آب جاری شده در غار پراو حاصل ذوب شدن یخچالهای زیر زمینی غار پراو است و همینطور بخاطر ارتفاع بالای این غار برودت آب خیلی زیاد است. (بین ۳-۱ درجه سانتیگراد) و در هیچ کجای غار دما بالاتر از این نیست. بدنه و دیوار سنگی داخل غار بسیار خشن و متخلخل است و این باعث می‌شود که لباس غارنوردان در حین پیمایش سریعا پاره شود. آب سرد به لباسهای زیر و سطح بدن نفوذ می‌کند که دشواری‌های پیمایش را زیادتر می‌کند .

[ویرایش] حوادث

این غار برای اولین بار در سال 1972 توسط یک گروه غارنورد انگلیسی تا انتها پیمایش شد. اولین تلاش جدی ایرانی ها برای پیمایش غار در سال 1368 توسط کانون کوهنوردان کرمانشاه انجام شد که به دلیل بارش باران و سرازیر شدن آب در غار ناتمام ماند. اما غارنوردان کانون کوهنوردان کرمانشاه بار دیگر در سال 1370 موفق شدند به عنوان اولین گروه ایرانی تا انتهای غار را پیمایش کنند. غار پراو با درجه سختی پیمایش «۵ دی» از دشوارگذرترین غارهای جهان به شمار می‌رود و تاکنون ۴ نفر از غارنوردان ایرانی با نام‌های سعید امینی (سال ۱۳۷۶)، امیر احمدی، ویکتوریا کیانی راد (سال ۱۳۸۱) و خلیل عبد نیکویی (۱۳۸۷) [۳] در هنگام پیمایش این غار جان خود را از دست داده‌اند.فصل بهار و تابستان بهترین موقع غارنوردی می‌باشد.

در شهریور ماه ۱۳۸۹، در جریان برنامه غارنوردی یک گروه مستقل در غار «پراو»، یکی از اعضای تیم بر اثر سقوط جان خود را از دست می دهد، جریان حادثه به شرح زیر است:

روز شنبه ۲۰ شهریور، تیمی شش نفره از شهرستان کرند غرب کرمانشاه به نام های علی بابائی، پدرام بوچانی، پرهام بوچانی، پرویز بوچانی (پدر پدرام و پرهام )، مادر پدرام و پرهام و شخصی دیگر به جهت بارگذاری غار پراو به میدان و پناهگاه پراو عزیمت می کنند.

در این پیمایش متاسفانه به دلیل استفاده از یک طناب پوسیده، پدرام بوچانی در هنگام فرود از چاه شماره‌ی ۸، با پاره شدن طناب، به پایین سقوط می‌کند و جان می‌بازد.

تابحال ۵ نفر در هنگام فرود و یا در حال بازگشت به دهانه‌ی غار جان خود را در پراو از دست داده‌اند.

[ویرایش] پانویس‌ها

  1. غارهای ایران بازدید در ۱ آگوست ۲۰۱۰
  2. خبرگزاری فارس بازدید در ۱ آگوست ۲۰۱۰
  3. «غار پراو کرمانشاه قربانی گرفت»(فارسی)‎. خبرگزاری فارس. بازبینی‌شده در ۲۷ آبان ۱۳۸۷. 

[ویرایش] منبع

سایت کوه نیوز http://koohnews.ir/text-1/43-01/92-ghare.html

وبلاگ غارنورد http://usef.blogfa.com/

آفتاب نیوز http://www.aftab.ir/news/2010/sep/14/c9c1284466896_adventure_iran_cave.php

[ویرایش] پیوند به بیرون

تصاویری از غار پراو

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر