لنکران (شهر)

لَنکَران (به آذربایجانی: Lənkəran) شهری کوچک در جنوب شرقی جمهوری آذربایجان در کرانه دریای خزر و در نزدیکی مرز ایران است.

جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ برابر با ۴۸٬۴۰۰ نفر بوده است. بیشتر مردم لنکران از قوم ایرانی تالش هستند.

نام لنکران از دو واژه تالشی لَن (به معنی نی) و کران (به معنی خانه‌ها، آبادی) تشکیل شده و به معنای «نی‌آباد» است. پسوند کران (خانه‌ها، آبادی) در نام شماری از آبادی‌های دیگر منطقه تالش نیز به‌کار رفته است ازجمله سیه‌َکران (به معنی سنگ‌آباد)، اوجه‌کران، سَله‌کران، آسخانه‌کران (آبادی آهنگران) و غیره.

بازمانده‌هایی از دوران نوسنگی، برنز و آهن در این منطقه یافت شده است. بنای شهر امروزی لنکران به سده ۱۶ میلادی برمی گردد. این شهر طی مدتهای طولانی پایتخت خانات تالش بود. با امضای پیمان ترکمنچای در ۱۸۲۸ میان ایران و روسیه، لنکران نیز به روسیه واگذار شد.

در سده بیستم لنکران دو بار پایتخت دو کشور خود مستقل خوانده تالش بوده است.

یک قطار شبانه از باکو به آستارا (پس از گذر از لنکران) فعالیت دارد. فرودگاهی نیز در سمت باختری شهر قرار گرفته است.

منابع

ویکی‌پدیای انگلیسی.

جستارهای وابسته

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لنکران (شهر) موجود است.

• جمهوری تالش-مغان
• وزیر خان لنکران