گل‌آذین

از راست به چپ، گل‌آذین دیهیم، گل‌آذین چتری، گل‌آذین خوشه‌ای

گل‌آذین شیوه قرارگیری گل‌های منفرد بر روی یک گیاه و یا نحوه قرارگیری دو یا سه گل بر روی یک شاخه است.

بزرگ‌ترین گل‌آذین جهان را گل بدبو دارد.[۱]

انواع

• چتری
• سنبله
• خوشه‌ای
• خوشه‌افشان: گل‌آذینی با انشعابات زیاد.
• کلاپرک
• گَرزَن: در گل‌آذین آن‌ها، گل‌ها در وضعیت دور از مرکز تشکیل می‌گردند.
• دیهیم: نوعی گل‌آذین است که طول دمگل‌های فرعی آن مساوی نیست و از نقاط مختلف دم‌گل اصلی دمگل‌های فرعی جدا می‌شود و گل‌های انتهائی آنها در یک سطح قرار می‌گیرند؛ مانند، گل‌آذین گلابی.
• گریبانه‌دار: در گل آذین گریبانه‌دار، تعداد زیادی گل نر و ماده بروی محوری گوشتی و ضخیم مجتمع شده اند و تمام این محور گوشتی را برگکی رنگین که به آن گریبانه می‌گویند احاطه می‌کند . اصولا تمام گونه‌های خانواده گل‌شیپوریان ^Araceae دارای این نوع گل آذین هستند.[۲]

انواع گل‌آذین‌ها

نگارخانه

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Inflorescence»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۷).

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گل‌آذین موجود است.