گلآذین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گلآذین شیوه قرارگیری گلهای منفرد بر روی یک گیاه و یا نحوه قرارگیری دو یا سه گل بر روی یک شاخه است.
بزرگترین گلآذین جهان را گل بدبو دارد.[۱]
[ویرایش] انواع
- چتری
- سنبله
- خوشهای
- خوشهافشان: گلآزینی با انشعابات زیاد.
- کلاپرک
- گَرزَن: در گلآذین آنها، گلها در وضعیت دور از مرکز تشکیل میگردند.
- دیهیم: نوعی گلآذین است که طول دمگلهای فرعی آن مساوی نیست و از نقاط مختلف دمگل اصلی دمگلهای فرعی جدا میشود و گلهای انتهائی آنها در یک سطح قرار میگیرند؛ مانند، گلآذین گلابی.
- گریبانهدار: در گل آذین گریبانهدار، تعداد زیادی گل نر و ماده بروی محوری گوشتی و ضخیم مجتمع شده اند و تمام این محور گوشتی را برگکی رنگین که به آن گریبانه میگویند احاطه میکند . اصولا تمام گونههای خانواده شیپوری (Araceae) دارای این نوع گل آذین هستند.[۲]
[ویرایش] منبع
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Inflorescence»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۷).
 |
این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ گلآذین موجود است. |
