کشف‌المحجوب (هجویری)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کشف‌المحجوب
روی جلد کشف‌المحجوب چاپ انتشارات سروش
نویسنده علی بن عثمان هجویری
ناشر انتشارات سروش
محل نشر ایران
تاریخ نشر ۱۳۸۳
شابک ۹۶۴-۳۷۶-۲۰۲-۵
تعداد صفحات ۱۱۷۸
موضوع بیان طریقت تصوف
و شرح احوال اشخاص و مقامات
سبک نثر فارسی قرن پنجم
زبان فارسی
نوع رسانه کتاب
کتاب‌شناسی علی بن عثمان هجویری

کشف‌المحجوب کتابی‌است تعلیمی در تصوف از علی بن عثمان هجویری. از قرائن ایدون استنباط می‌شود که نوشتن کتاب پیش از ۴۶۵ قمری آغاز شده‌است و پس از ۴۶۹ به پایان رسیده‌است.[۱] کشف‌المحجوب از قدیم‌ترین کتاب‌هایی‌است که به زبان فارسی در تصوف نوشته شده‌است و ویژگی‌های نثر دورهٔ اول زبان فارسی را داراست. به نظر می‌آید که این کتاب یکی از مآخذ عطار در تذکرة‌الاولیا بوده‌است.[۲]

مبارزه با انتحال در کتاب[ویرایش]

هجویری در جای‌جای کشف‌المحجوب نام خود را می‌آورد تا در انتساب کتاب به وی تردید نشود. خود در توضیح آوردن نامش در آغاز کتاب، از جمله، می‌گوید که دو بار آثار وی را انتحال کرده‌اند:

…یکی آن که دیوان شعرم کسی بخواست و بازگرفت و حاصل کار جز آن نبود[=همین یک نسخه بود] که جمله را بگردانید و نام من از سر آن بیفکند و رنج من ضایع کرد، تاب‌الله علیه؛ و دیگر کتابی کردم اندر تصوّف، نام آن منهاج‌الدّین یکی از مدّعیان رکیک ـ که کرای گفتار او نکند ـ نام من از سر آن پاک کرد، و به نزدیک عوّام چنان نمود که آن وی کرده‌است، هرچند خواصّ بر آن قول بر وی خندیدندی.[۳]


وضعیت انتشار[ویرایش]

این کتاب نخستین بار در سال 1926 میلادی توسط ژوکوفسکی در لنینگراد انتشار یافت. چاپ دیگری هم به‌اهتمام دکتر محمدحسین تسبیحی در سال ۱۳۷۴ شمسی در اسلام‌آباد (مرکز تحقیقات فارسی ایران و [[پاکستان) صورت گرفت. چاپ منقّح این کتاب توسّط دکتر محمود عابدی در سال ۱۳۸۳انتشار یافته‌است.[۴][۵]

پانویس[ویرایش]

  1. مقدمهٔ محمود عابدی بر کشف‌المحجوب،صفحۀ چهل‌ویک
  2. بهار، سبک‌شناسی ج۲، ۱۸۷
  3. کشف‌المحجوب هجویری، تصحیح محمود عابدی، صفحۀ ۲
  4. پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه کشف‌المحجوب هُجویری
  5. سایت خانۀ کتاب کشف‌المحجوب هُجویری، تصحیح محمود عابدی

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]