حارث بن عبدالمطلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حارث بن عبدالمطلب (عربی: حارث بن عبد المطلب) از عموهای محمد پیامبر اسلام بود. او پسر عبدالمطلب بن هاشم، از قریش در مکه، و از اولین همسرش، سمره بنت جندب، از قبیله هوازن بود. برای مدت زیادی پدرش — که از او کنیه ابوحارث داشت — فرزندان دیگری نداشت. گفته می‌شود که حارث به عبدالمطلب برای حفر چاه زمزم کمک کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]