همدلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

همدلی[۱] یا هم‌احساسی درک احساس و فهم تجربهٔ حسی دیگران با توانایی دید از نگاه آن‌ها و قراردادن خود در جایگاه آن‌ها است.[۲]

دانشنامهٔ روانشناسی اثبات‌گرا[۳] همدلی را «توانایی تشخیص یا تجربهٔ غیرمستقیم (وضعیت هیجانی) یا حالت عاطفی  موجودی دیگر»، یا «پاسخ عاطفی ناشی از  درک یا فهم وضعیت یا شرایط عاطفی هیجانی دیگران» معنا کرده‌است.

همدلی را به معنای فهمیدن علاقه ها و نگرانی های دیگران نیز آورده اند، حسی عاطفی که به فرد کمک میکند خشونت آمیز رفتار نکند و در برخورد با دیگران اصول مهربانی را در نظر داشته باشد.[۴]

واژه‌شناسی[ویرایش]

در سال ۱۹۰۹ روانشناس ادوارد تیچنر واژهٔ آلمانی Einfühlung با ریشهٔ یونانی εν (به درون) و πάθος (شوق و درد) را به امپاتی (به انگلیسی: Empathy) برگرداند.

منابع[ویرایش]

  1. «همدلی» [روان‌شناسی] هم‌ارزِ «empathy»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر چهارم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۹-۱ (ذیل سرواژهٔ همدلی)
  2. Paul S. Bellet, Michael J. Maloney (اکتبر ۲, ۱۹۹۱). «The Importance of Empathy as an Interviewing Skill in Medicine». The JAMA Network. دریافت‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۱۷.
  3. the encyclopedia of positive psychology
  4. میشل بربا. کلیدهای پرورش هوش اخلاقی در کودکان و نوجوانان: هفت نیکخویی اساسی که به کودکان انجام کار درست را میآموزد. ترجمهٔ فرناز فرود. صابرین.