حوصله‌سررفتگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اضطرابانگیختگیتچانکنترلآرامشحوصله‌سررفتگیبی‌تفاوتینگرانی
وضعیت روانی از نظر سطح چالش و سطح مهارت، براساس مدل تچان میهای چیکسنتمیهایی.[۱] (برای رفتن به مقاله مناسب، روی بخشی از تصویر کلیک کنید)
یک فروشنده سوغاتی که یه نظر می‌رسد در انتظار مشتری حوصله‌اش سر رفته‌است.

در اصطلاح مرسوم، حوصله‌سررفتگی حالت احساسی و گاه روانشناختی است که وقتی فردی هیچ کاری به خصوصی برای انجام دادن ندارد، تجربه می‌کند، علاقه ای به محیط اطراف خود ندارد، یا احساس می‌کند که یک روز یا دوره ای کسل کننده یا خسته کننده را می‌گذراند. دانشمندان نیز آن را به عنوان پدیده ای مدرن که دارای بعد فرهنگی است، درک می‌کنند. محققان معتقدند: "هیچ تعریفی پذیرفته شده جهانی از حوصله‌سررفتگی وجود ندارد. اما هرچه که باشد، محققان معتقدند، این فقط اسم دیگری برای افسردگی یا بی اشتهایی نیست. به نظر می‌رسد این یک حالت روانی خاص است که مردم آن را ناخوشایند می‌دانند - عدم تحریکی که به آن‌ها میل به خلاصی می‌دهد. با کمک با انبوهی از پیامدهای رفتاری، پزشکی و اجتماعی. "[۲] طبق اخبار بی‌بی‌سی، سر رفتن حوصله «... می‌تواند یک حالت خطرناک و مختل کننده ذهن باشد که به سلامتی شما آسیب می‌رساند»؛ با این حال تحقیق «... نشان می‌دهد که بدون سر رفتن حوصله نمی‌توانیم به نکات خلاقانه خود دست یابیم.»[۳]

منابع[ویرایش]

  1. میهای چیکسنتمیهایی, Finding Flow, 1997, p. 31.
  2. Koerth-Baker, Maggie. "Why Boredom Is Anything but Boring". scientificamerican.com. Archived from the original on 8 June 2017. Retrieved 28 April 2018.
  3. Robson, David. "Psychology: Why boredom is bad... and good for you". bbc.com. Archived from the original on 24 August 2017. Retrieved 28 April 2018.