غربت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

غربت اصطلاحی است که برای تعریف احساسی در انسان‌ها هنگام دوری از وطن یا خانه به کار می‌رود. غربت همان دلتنگی برای میهن یا خانه است یا دلتنگی برای اشیایی که روزی به انسان تعلق داشتند، ولی اکنون در دسترس او نیستند. لغتنامهٔ دهخدا غربت را دوری از وطن و خانمان معنی می‌کند و به عنوان شاهدی برای این لغت، این شعر را از سعدی می‌آورد:

سر که به کشتن بِنَهی پیشِ دوست بِه که به غربت بنهی در دیار

احساس غربت در انسان زمانی رخ می‌دهد که به شهری دور سفر کرده و برای مدت طولانی از خانه، میهن و کاشانهٔ خود دور شده‌باشد. این احساس معمولاً هنگامی که محیط فرهنگی شهر مقصد با فرهنگ موطن شخص متفاوت باشد بسیار تشدید می‌شود. غربت در برخی مواقع با ترس و احساس درماندگی آمیخته می‌شود. از مثال‌هایی برای احساس غربت که تقریباً تمامی انسان‌ها تجربه کرده‌اند، روز اول مدرسه، مسافرت تفریحی گروهی بدون خانواده یا ورود به یک محیط کاری برای اولین بار را می‌توان نام برد. همچنین ورود به پادگان نیز برای سربازان این احساس را به وجود می‌آورد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]