آزمون میانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آزمون میانه (به انگلیسی: Median test) یکی از آزمون‌های آماری است که همتای ناپارامتری آزمون‌های تیزداف است و وقتی دو یا چند گروه از میان دو یا چند جامعه مستقل با توزیعهای یکسان انتخاب شده‌اند به کار برده می‌شود. در این آزمون مقیاس اندازه‌گیری ترتیبی است و بین داده‌ها نباید همرتبه وجود داشته باشد.

کاربرد[ویرایش]

این آزمون، هم برای گروه‌های مستقل و هم وابسته کاربرد دارد و لزومی ندارد که حتماً حجم گروه‌های نمونه با یکدیگر برابر باشند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]