آزمون مک‌نمار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آزمون مک‌نمار (به انگلیسی: McNemar's test) از آزمونهای آماری ناپارامتری است که برای ارزیابی همانندی دو نمونه وابسته بر حسب متغیر دو جوابی استفاده می‌شود. متغیرها می‌توانند دارای مقیاسهای اسمی یا رتبه‌ای باشند.

این آزمون در طرحهای ماقبل و مابعد می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد (یک نمونه در دو موقعیت مختلف). این آزمون مخصوصا برای سنجش میزان تاثیر عملکرد تدابیر به کار می‌رود.

ویژگی‌ها[ویرایش]

اگر متغیرها اسمی باشند، این آزمون بی‌بدیل است از عیوب این آزمون این است که جهت و اندازه تغییرات را محاسبه نمی‌کند و فقط وجود تغییرات را در نمونه‌ها در نظر می‌گیرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]