پلینیوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری خیالی از پلینی، که در سدهٔ ۱۹ میلادی کشیده شده‌است.

گایوس پلینیوس دوم[۱]، (۲۳ - ۷۹ میلادی) معروف به پلینی بزرگ، پلینی مهتر یا پلینی پیرتر، طبیعیدان ٫ فیلسوف طبیعی[۲] و نویسندهٔ رومی و مولف «دانشنامهٔ تاریخ طبیعی» بوده‌است. گاه به اشتباه او را با بَلینوس یکسان دانسته‌اند.

زندگی[ویرایش]

او در کوموی ایتالیا (نه در ورونا) زاده شد. در کودکی (سال ۳۵ میلادی) پدرش او را به روم برد و در آنجا دانش‌آموختگی خود را کامل کرد و به خدمت سربازی تحت نظر دوست پدرش پومپونیوس سکوندوس که یک شاعر و فرماندهٔ ارتشی بود، پرداخت. کسی که شوق کسب دانش را در او ایجاد نمود. دو سده پس از مرگ گراکوس، او برخی از دست‌نوشته‌های گراکوس را در کتابخانهٔ استادش یافت.

ایران در نوشته‌های پلینی[ویرایش]

در نوشته‌های پلینی از شاهان، شهرها، طوایف و وضع طبیعی ایران بسیار یاد شده‌است.[۳] برای نمونه چندین بار نام «خلیج فارس» یا «دریای پارس» را به نام Persico mari یا Persici sinus آورده‌است.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. «پلینیوس»(فارسی)‎. دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷. 
  2. Pliny the Elder: Biography from Answers.com
  3. «پلینیوس»(فارسی)‎. دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷. 
  4. «پلینیوس»(فارسی)‎. دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷. 

منابع[ویرایش]