پلینیوس
گایوس پلینیوس دوم[۱]، (۲۳ - ۷۹ میلادی) معروف به پلینی بزرگ، پلینی مهتر یا پلینی پیرتر، طبیعیدان ٫ فیلسوف طبیعی[۲] و نویسندهٔ رومی و مولف «دانشنامهٔ تاریخ طبیعی» بودهاست. گاه به اشتباه او را با بَلینوس یکسان دانستهاند.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
او در کوموی ایتالیا (نه در ورونا) زاده شد. در کودکی (سال ۳۵ میلادی) پدرش او را به روم برد و در آنجا دانشآموختگی خود را کامل کرد و به خدمت سربازی تحت نظر دوست پدرش پومپونیوس سکوندوس که یک شاعر و فرماندهٔ ارتشی بود، پرداخت. کسی که شوق کسب دانش را در او ایجاد نمود. دو سده پس از مرگ گراکوس، او برخی از دستنوشتههای گراکوس را در کتابخانهٔ استادش یافت.
[ویرایش] ایران در نوشتههای پلینی
در نوشتههای پلینی از شاهان، شهرها، طوایف و وضع طبیعی ایران بسیار یاد شدهاست.[۳] برای نمونه چندین بار نام «خلیج فارس» یا «دریای پارس» را به نام Persico mari یا Persici sinus آوردهاست.[۴]
[ویرایش] پانویس
- ↑ «پلینیوس» (فارسی). دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷.
- ↑ Pliny the Elder: Biography from Answers.com
- ↑ «پلینیوس» (فارسی). دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷.
- ↑ «پلینیوس» (فارسی). دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷.
[ویرایش] منابع
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به پلینیوس در ویکیگفتاورد موجود است. |
- دایرة المعارف فارسی، به سرپرستی غلامحسین مصاحب، تهران ۱۳۴۵ـ۱۳۷۴ خورشیدی؛
- دانشنامهٔ بزرگ اسلامی
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ پلینیوس موجود است. |
