پلینیوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری خیالی از پلینی، که در سدهٔ ۱۹ میلادی کشیده شده‌است.

گایوس پلینیوس دوم[۱]، (۲۳ - ۷۹ میلادی) معروف به پلینی بزرگ، پلینی مهتر یا پلینی پیرتر، طبیعیدان ٫ فیلسوف طبیعی[۲] و نویسندهٔ رومی و مولف «دانشنامهٔ تاریخ طبیعی» بوده‌است. گاه به اشتباه او را با بَلینوس یکسان دانسته‌اند.

محتویات

[ویرایش] زندگی

او در کوموی ایتالیا (نه در ورونا) زاده شد. در کودکی (سال ۳۵ میلادی) پدرش او را به روم برد و در آنجا دانش‌آموختگی خود را کامل کرد و به خدمت سربازی تحت نظر دوست پدرش پومپونیوس سکوندوس که یک شاعر و فرماندهٔ ارتشی بود، پرداخت. کسی که شوق کسب دانش را در او ایجاد نمود. دو سده پس از مرگ گراکوس، او برخی از دست‌نوشته‌های گراکوس را در کتابخانهٔ استادش یافت.

[ویرایش] ایران در نوشته‌های پلینی

در نوشته‌های پلینی از شاهان، شهرها، طوایف و وضع طبیعی ایران بسیار یاد شده‌است.[۳] برای نمونه چندین بار نام «خلیج فارس» یا «دریای پارس» را به نام Persico mari یا Persici sinus آورده‌است.[۴]

[ویرایش] پانویس

  1. «پلینیوس»(فارسی)‎. دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷. 
  2. Pliny the Elder: Biography from Answers.com
  3. «پلینیوس»(فارسی)‎. دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷. 
  4. «پلینیوس»(فارسی)‎. دانشنامهٔ بزرگ اسلامی، ۱۵ تیر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷. 

[ویرایش] منابع

جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به پلینیوس در ویکی‌گفتاورد موجود است.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پلینیوس موجود است.