قانون دوازده لوحه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قانون دوازده لوحه (به لاتین:Leges Duodecim Tabularum) ، مجموعه قوانین باستانی بود که قانون روم مبنای آن به شمار می رفت.
قانون دوازده لوحه محور اصلی تشکیل جمهوری روم بود و هسته اصلی منش نیاکان را تشکیل می داد.
این قانون نتیجه بحث ها و جدل هایی بود که طی سالیان دراز بین طبقه اشراف با طبقه عوام جامعه صورت گرفته بود.
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Twelve Tables»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.
