نیکولاس دمشقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نیکولاس دمشقی یا نیکولائوس دمشقی (به یونانی: Νικόλαος Δαμασκηνός) (Nicholaus of Damascus,Nicholas of Damascus) فیلسوف و تاریخ‌نگار یونانی متولد حدود سال ۶۴ پیش از میلاد بود که در دورهٔ آگوستوس در امپراتوری روم می‌زیست.[۱] نام وی از محل تولدش یعنی دمشق مشتق شده‌است.[۲] او که یکی از دوستان صمیمی هیرود بزرگ بوده، تألیفات متعددی دارد که معروفترین آنها یک دوره ی تاریخ عمومی است که در ۱۴۴ کتاب نوشته بوده است (هر چند که بنا به گفته ی یکی از منابع، تنها ۸۰ کتاب بوده است). وی همچنین خودزندگی‌نامه ای نوشته و آثاری دربارهٔ آگوستوس،هیرود بزرگ و چند اثر فلسفی دیگر از خود برجای گذاشته است.

گفته می شود در سده ی نخست میلادی،نیکولاس دمشقی با فرستادگانی که پادشاه هندوستان نزد امپراتور روم فرستاده بوده، ملاقات داشته و پیام آن رسولان را به شام، آتن و رم گزارش داده است.

منابع[ویرایش]

  1. Nicolaus, Autobiography, Fr.136.8
  2. Burns, Ross. Damascus: A History‎, p. 59.