دینون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دینون (به یونانی: Δίνων یا Δείνων) اهل کولوفون (حدود ۳۴۰-۳۶۰ قبل از میلاد) تاریخ‌نویس و شرح وقایع نویس یونانی است. وی معاصر فیلیپ مقدونی بوده و مدتی در دربار اردشیر دوم هخامنشی اقامت داشته و کتاب‌های زیادی راجع به آسیا از جمله کتاب تاریخ ایران به نام پرسیکا (Περσικα) نوشته‌است. اصل آثار او به جای نمانده ولی بخش‌هایی از آن‌ها در آثار نویسندگان دیگر آمده‌است. با این که روایات عجیب و افسانه‌مانند در کتاب‌های او، به‌ویژه دربارهٔ هند، زیاد است ولی مورخین بعد از او مانند پلوتارک، الیان (کلودیوس آلیانوسکرنلیوس نپوس و تروگ پمپه‌ای برای آثارش ارزش زیادی قائل بودند و از آن‌ها استفاده فراوان کردند. تاریخ او از تأسیس دولت آشور آغاز و تا تسخیر مصر به دست اردشیر دوم (اُخُس) پایان می‌یابد.[۱]

سودا به اشتباه کتاب پرسیکای او را متعلق به دیو کاسیوس می‌داند. دینون پدر کلیتارچوس است.

دینون تاریخ شرق نزدیک را از جایی که کتزیاس رها می‌کند ادامه می‌دهد.

پانویس‌ها [ویرایش]

  1. پیرنیا،حسن مشیرالدوله،ایران باستان،ص ۷۴

منبع [ویرایش]