علی اردلان
|
|
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
| شناسنامه | |
|---|---|
| نام کامل | علی اردلان |
| زادگاه | ایران |
| تاریخ مرگ | ۲۱ بهمن ۱۳۷۸ |
| محل مرگ | تهران، ایران |
| همسر | مه لقا |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی | حزب ایران جبهه ملی ایران |
| سمت | وزیر دارائی کابینه بازرگان ریاست هیات رهبری جبهه ملی |
علی اردلان فعال سیاسی و از اعضای برجسته حزب ایران و جبهه ملی ایران و اولین وزیر دارائی جمهوری اسلامی ایران بود.
[ویرایش] زندگینامه
پس از شهریور ۱۳۲۰ و برقراری آزادی نسبی در جامعه، وی که تحصیلات خود را در رشته حقوق دانشگاه تهران به اتمام رسانده بود، وارد کار روزنامه نگاری شده و به انتقاد از اوضاع گذشته پرداخته و به حزب ایران نیز پیوست . وی از همان هنگام از طرفداران ملیون بوده و همواره از یاران دولت مصدق به شمار میرفت. پس از کودتا او و دیگر ملیون مورد تهاجم قرار گرفتند اما وی در روزنامه «صر صر» که امتیاز او به نام خودش بود، به جانبداری از آرمانهای ملی در نهضت مقاومت ملی پرداخت و چون این نشریه کاملاً جنبه مبارزاتی داشت، دولت هم برای جلوگیری از انتشار آن شدت عمل بکار برده و بعد از شماره سوم توقیف شد و پس از چند شماره، با نامهای مختلف تا شماره ۱۴ ادامه پیدا کرد. وی در سال ۱۳۴۱ به عضویت شورای مرکزی جبهه ملی ایران درآمد و به فعالیتهای خود ادامه داده و پس از انقلاب هم در کابینه بازرگان به وزارت دارائی رسید.
پس از سقوط کابینهٔ بازرگان هم در انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی به نمایندگی مردم تویسرکان انتخاب شد که وزیر کشور مانع از صدور اعتبارنامه او شد و چون حاضر به استعفا نبود، در سوم شهریور ۱۳۶۰ به زندان افتاد و چون زیر بار مصاحبهٔ تحمیلی نمیرفت، پس از چند ماه زندان انفرادی تا اسفند ۱۳۶۲ به مدت سی ماه در زندان ماند.
وی پس از آزادی از زندان در اسفند ۱۳۶۴ به اتفاق کسانی چون مهندس بازرگان «جمعیت دفاع از آزادی و حامیت ملت ایران» را تشکیل داده و رئیس هیات اجرائی آن شد و از جمله نظرات آنها در این سازمان اتمام جنگ بعد از فتح خرمشهر بود که در ۲۶ خرداد ۱۳۶۷ محل سازمان آنها توسط حاکمیت به تصرف درآمد. همچنین اینان در اردیبهشت سال ۱۳۶۹ نامهای ۹۰ امضائی به رئیس جمهور نوشته و از اوضاع آشفته کشور انتقاد و ابراز نگرانی کرده بودند که پس از آن مدتها به زندان افتادند و خود او طی ۳۳۳ روز زندان انفرادی و علیرغم شکنجههای بسیار، حاضر به اعتراف و امضای توبه نامه نشد.
وی در واپسین سالهای عمر خود ریاست هیأت رهبری جبههٔ ملی را عهده دار بود و سرانجام در ۲۱ بهمن ماه ۱۳۷۸ از دنیا رفت.[نیازمند منبع]
| ر. | وزیر | وزارتخانه | ر. | وزیر | وزارتخانه |
| ۱ | شکوهی، رجایی | آموزشوپرورش | ۱۲ | طاهری | راه |
| ۲ | اسلامی | ارتباطات | ۱۳ | میناچی | جهانگردی |
| ۳ | امیرانتظام | سخنگو | ۱۴ | احمدزاده | صنایع |
| ۴ | اردلان | دارایی | ۱۵ | شریعتمداری | علوم |
| ۵ | سنجابی،یزدی | خارجه | ۱۶ | دوزدوزانی، حبیبی | ارشاد |
| ۶ | صدر | بازرگانی | ۱۷ | فروهر | کار |
| ۷ | سامی | بهداشت | ۱۸ | حاج سیدجوادی | کشور |
| ۸ | یدالله سحابی | مشاور | ۱۹ | کتیرایی | مسکن |
| ۹ | ایزدی | کشاورزی | ۲۰ | معینفر | نفت |
| ۱۰ | مبشری | دادگستری | ۲۱ | تاج | نیرو |
| ۱۱ | مدنی،چمران | دفاع | ۲۲ | عزت الله سحابی | سازمان برنامه و بودجه |
| ۲۳ | شاهحسینی | تربیت بدنی | ۲۴ |