آبپخش
مختصات: شرقی″۲۲ ′۰۴ °۵۱ شمالی″۳۵ ′۲۱ °۲۹ / °۵۱٫۰۷۲۸۴۳شرقی °۲۹٫۳۵۹۶۸شمالی
|
|
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
| آبپخش | |
|---|---|
| کشور | |
| استان | بوشهر |
| شهرستان | دشتستان |
| بخش | آبپخش |
| سال شهرشدن | ۱۳۷۵ |
| مردم | |
| جمعیت | ۱۷۲۳۸ نفر |
| زبان گفتاری | فارسی با لهجه محلی |
| مذهب | مسلمان شیعه |
| جغرافیای طبیعی | |
| ارتفاع از سطح دریا | 30 متر[نیازمند منبع] |
| آبوهوا | |
| میانگین بارش سالانه | بین 150 تا 260 میلیمتر[نیازمند منبع] |
| اطلاعات شهری | |
| شهردار | سید محمود موسوی |
| رهآورد | خرما و فرآوردههای مربوطه انواع نان و کیک محلی |
| پیششماره تلفنی | ۰۷۷۳۴۸۲ |
| تابلوی خوشآمد به شهر | |
| به شهر آبپخش، نگین سبز استان بوشهر خوش آمدید | |
|
|
|
آبپخش شهری در بخش آبپخش شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران است.[۱] شهر آبپخش مرکز بخش آبپخش میباشد. این شهر با برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) ۲۰ کیلومتر فاصله دارد.و در هفتاد کیلومتری شهر بوشهر قرار گرفتهاست.[۲]
محتویات |
مشخصات [ویرایش]
آبپخش براساس سرشماری رسمی سال ۱۳۸۵ دارای ۱۵۳۰۲نفر (۳۲۱۶خانوار) جمعیت بوده است. و در سرشماری سال 1390 طی 5 سال 15 درصد رشد جمعیتی داشته و جمعیت آن طبق آخرین سرشماری رسمی (سال 1390) به 17 هزار و 238 نفر رسیده است. عامل اصلی در رشد جمعیتی این شهر مهاجر پذیر بودن این شهر میباشد[۳] شهر آبپخش دارای سه محله (شهرک) می باشد که عبارتند از : «درواهی ، بهرام آباد و قلایی»[نیازمند منبع]
آب باغات آن از رودخانه شاهپور از سد انحرافی شهر سعدآباد (۵ کیلومتری آبپخش) تأمین میشود. نهر بتنی گرفته شده از آن رودخانه در آبپخش به چند قسمت تقسیم شده و پخش میشود. علت نامگذاری شهر نیز همین است.[۴]
اقتصاد [ویرایش]
از نخلستانهای اطراف این شهر انواع مختلفی از خرما برداشت میشود. برخی از آنها از اینقرارند: کبکاب - برهی - بریمی - شیخالی - محبوبی - حاج باقری - قندی - شکری - گنتار.
در قسمتهای زیادی از زمینهای آبپخش، محصول گندم، هندوانه، طالبی به صورت دیم و آبی کاشته میشود.[نیازمند منبع]
علاوه بر باغداری که شغل اصلی بسیاری از مردم شهر آبپخش است تعداد زیادی از مردم این شهر به کارهای فرهنگی،کارمندی،مغازه داری،و همچنین شرکت های بزرگ و کوچک تولیدی و توزیعی و... اشتغال دارند، آبپخش مهاجر از روستاهای اطراف برای رفاه شهری و دیگر نقاط ایران برای کار هم دارد.
هنر [ویرایش]
از دیر باز هنر در نزد مردم این دیار دیده می شده است از کهن ترین هنر این دیار می توان از هنر صنایع دستی نام برد که بخاطر برخورداری منطقه از نخل های فراوان این صنایع دستی معمولا از برگ درختان نخل تهیه می شد که به زبان محلی کپوره،بل ، تبیزه، بادبزن،تک،و ... نام داشتند از دیگر هنر این دیار می توان از هنر شعر و ادبیات نام برد که نادم از شاعران مشهور این شهر می باشد هنر تعزیه خوانی که قدمتی حدود 120 ساله دارد که از تعزیه گردانهای مشهوری مانند حاجی حاجی پور و یزدانپرست باید نام برد. هنر نمایش از قبل انقلاب به صورت پراکنده و غیر رسمی و بیشتر بصورت طنز های کوتاه وجود داشته که معمولا در مراسم ها و جشن ها اجرا می شده است ولی از از بدو پیروزی انقلاب اسلامی توسط حاج سید محمود هدایت رونق گرفت و به صورت خیلی جدی پیگیری شد که از سرآمد این این هنر در این شهر باید از خداداد رضایی نام برد که در چندین جشنواره استانی و بین المللی شرکت داشته و نمایشنامه های زیادی را نوشته و یا به روی صحنه برده است از دیگر هنرمندان این هنر باید از جعفر کازرونی ،باقر بهمنی،مرحوم حسین ایرانمنش،سید ابوالقاسم موسوی، مهدی نیکخواه، عبدالخالق درخشان،عبدالحسین شریفی، نورالله حاجی پور، سید جمال موسوی، حسن بحرانی،حسن بهرامی،داوود جان امیری،شاهین نجفی،عقیل یزدانپرست،حسن پورمودت،جواد موسوی و ... نام برد دیگر هنرهایی مانند هنرهای تجسمی و عکاسی هم از هنرهایی هستند که در بین مردم این شهر رواج دارد.
مذهب [ویرایش]
مردم شهر آبپخش مسلمان بوده و پیرو مذهب شیعه جعفری اند. بیش از ۷ مسجد و اماکن مذهبی بسیاری مانند حسینیه و ... در این شهر وجود دارد. مصلای آن درحال احداث است و اکنون نماز جمعه در مسجد رحمت برگزار میشود.[نیازمند منبع]چندین هیات مذهبی فعالیت چشمگیر دارند مانند : هیات ابوالفضل العباس (ع) مسجد صاحب الزمان - هیات محبین امام حسین (ع) - هیات ام البنین - هیات محبین آل یاسین و .......
جاهای دیدنی [ویرایش]
مکانهای گردشگری این شهر عبارتاند از: نخلستانهای انبوه خرما، پارک بوستان خضرا، پارک خلیج فارس، منطقه چهارراه. اواخر زمستان و اوایل بهار برای گردشگری در این شهر بسیار مناسب است.[نیازمند منبع] در قدیم جاهای دیدنی بسیار زیبایی هم داشت که به مرور زمان تخریب و یا نابود شدند مانند باغچه بانک که سرشار از درختان اوکالیدوس و یا انجیر وحشی و دیگر درختان زینتی بود و یا آبشار آبپخش که بسیار زیبا بود
رهآورد [ویرایش]
خرمای تازه, شیره مرغوب خرما, انواع فرآورده های لبنی محلی مانند ماست و لورک و پنیر و..., صنایع دستی ساخته شده از برگ درخت نخل نظیر دمکش, حصیر, زنبیل و... بافتنی های نخی و پشمی نظیر گلیم فرش مرغوب, غذاهای لذیذ مانند حلوا رنگینک با تزیین خرما, قلیه ماهی, للک, مرغ شکم پر همچنین انواع نان و کیک محلی مانند نان نازک, تیرمال, مشتک شکرزده, مشتک کراتی, گرده کنجدی و... که مربوط به گذشته آبپخش است و هم اکنون در بین محله های قدیمی این شهر رواج بیشتری دارد.[نیازمند منبع]
منابع [ویرایش]
- ↑ اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
- ↑ 22 مرداد 1388 افتتاح بخشداری آبپخش دشتستان خبرگزاری جمهوری اسلامی بازبینی 20 اسفند 1388
- ↑ افزایش 15 درصدی جمعیت شهر آبپخش خبرگزاری فارس
- ↑ مرجع شهرهای ایران وزارت کشور بازبینی 20 اسفند 1388
کتابنامه [ویرایش]
- جغرافیای آبپخش (مولف: قمیصی)،
- شبهای شرجی دل (مولف: قاسمی)،
- اشعار نادم
- هنر در روابط عمومی ( خداداد رضایی)
- مبانی هنر تصویر و تبلیغ ( خداداد رضایی)
- ارتباطات تصویری ( خداداد رضایی)
پیوند به بیرون [ویرایش]
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد پیرامون استان بوشهر است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
www.rezaei42.ir