پنیر نخل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پنیر نخل به ماده ترد، سفیدرنگ و خوردنی بخش میانی سر درخت خرما گفته میشود.[۱] پنیر نخل در استان هرمزگان کور [۲] و در بوشهر غاپ نیز نامیده میشود[۳] شیرین است و برای دستیابی به آن معمولا سر درخت را میاندازند و برگها و لیفهای دور برگها را تا رسیدن به میانه و پنیر نخل، جدا میکنند.
پنیر نخل در واقع ماده اولیه تشکیل تنه و برگهای نخل پیش از مرحله چوبی شدن است.