عصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هنگامهٔ عصر

عصر، زمان بین بعدازظهر و غروب است، در حالی که روشنی روز در حال کاهش می‌باشد.[۱]

در تسنن به حدود چهار ساعت پس از ظهر عصر گفته می‌شود، که اذان عصر و نماز عصر را می‌خوانند.[۲] اما در تشیع، از بعد از خواندن نماز ظهر تا هنگام غروب شرعی، عصر دانسته می‌شود و می‌توان نماز عصر را در این زمان اقامه کرد.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «عصر».
  2. کدخدایان، محمود. تاریخ عبادات اسلامی. چاپ اول، مشهد: شعله، ۱۳۸۵.
  3. «نماز»(فارسی)‎. صداوسیمای جمهوری اسلامی. بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰.