خربزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر خربزه قندک طبیعی رشد یافته در مزارع آمریکا

خَربُزه گیاهی از تیره کدوییان که میوه‌اش درشت و شیرین و آبدار است. بوته آن کوتاه و ساقه‌هایش روی زمین می‌خوابد. خربزه گیاهی از خانواده Cucurbitaceae با نام علمی Cucumis melo var.inodorus است.

خربزه دارای مقدار زیادی ویتامین A،C و سلولز است. به طورکلی خانواده خربزه شامل انواع گرمک و طالبی نیز می‌شود که البته این دو نوع کم آب تر از خربزه هستند. و بهترین نوع آنها شیرین ترین و کم تفاله ترین آنهاست به طوری که به راحتی در دهان آب شوند. طالبی شیرین برای اغلب بیماری‌ها تجویز و خوردن آن به هضم غذا کمک می‌کند و گرمک برای یرقان و یبوست مفید است.

خواص خربزه[ویرایش]

رفع کننده یبوست و کمک کننده به هضم غذا، افزاینده ادرار و دفع کننده کم خونی و سل و سنگ مثانه و تولیدکننده عرق در بدن ، افزاینده شیر زنان.

خود نسبتاً یکنوع مسهل ، کمک و تقویت کننده مثانه و دفع کننده زخمهای داخلی برای درمان کک و مک و لکهای صورت، گوشت خربزه را له کنید و روی صورت بمالید.

ضماد گوشت خربزه جهت تسکین ورم و درد چشم و ورم های پوستی و جلدی بسیار مفید است . مخلوطی از گوشت خربزه با بوره ارمنی را ضماد کنید و بر روی کک مک و لکها قرار دهید ، مفید است .

ضماد پوست خربزه برطرف کننده باد و نزله و ورم های دماغی بخصوص برای اطفال می باشد. در حدود 8 گرم پوست خشک شده آنرا دم کرده و بنوشید ، برای دفع سنگ مثانه مفید است . انداختن یک تکه از پوست خربزه در دیگ غذا و گوشت خیلی زودتر از معمول می پزد.

تهیه جوشانده از 5 تا 10 گرم از ریشه خربزه قی آور است . ضماد مخلوطی از ریشه خربزه به همراه عسل برای درمان ضخمهای آبدار مفید است .

تخم خربزه گرمتر و ملین تر ، نغوظ آورنده رفع و رد کننده گیرهای کلیه ، افزاینده ادرار ، پاک کننده مثانه و معده ، مفید برای سرفه های گرم و درد سینه و خشونت زبان و حلق و تبهای گرم ، برطرف کننده عطش و سوزش ادرار ، تسکین دهنده سوزش در مجرا که به علت دفع سنگ بوجود آمده است . تهیه ضمادی از تخمیر یا پوست کوبیده آن جلا دهنده صورت و برطرف کننده لکها می باشد .

برعکس آنچه که در ایران مرسوم است و خربزه را با غذا یا بعد از غذا به عنوان دسر می‌خورند، بهتر است با فاصله زیادی قبل از غذا آن را خورد.

زیانهای خربزه[ویرایش]

خوردن خربزه کال در کسانی که معده‌ای ضعیف دارند ممکن است تولید اسهال کند و خلط را افزایش دهد. این میوه برای سینه درد و سرماخوردگی بسیار مضر است و باعث تب‌های صفراوی می‌شود. زیاد خوردن آن هم تولید گرمی می‌کند. بعنوان دسر خوردن آن زیاد خوب نیست . بهتر است در فاصله غذاها صرف شود ، بخصوص خوردن آن با پنیر پسندیده نیست ، زیرا برای طحال مضر است.

خوردن خربزه به همراه عسل خطرناک و مضر است . افراط در خوردن خربزه تولید ورم روده می‌کند.

نحوه کاشت خربزه[ویرایش]

توصیه شده است که این گیاهان را بر ردیف‌هایی از برآمدگی‌های خاکی و به صورت گروهی یا دسته ای بکارید. [۱]

ضرب المثل[ویرایش]

«زیر پای کسی, پوست خربزه گذاشتن.»

«خربزه شیرین مال شغاله.»

«خربزه که خوردی باید پای لرزش هم بشینی.»

«خربزه می‌خواهی یا هندوانه: هر دو وانه.»

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. [۱]،سایت پارسه گرد

منابع[ویرایش]

  • سیستماتیک گیاهی، جلد ۱.
  • خواص میوه ها و سبزیها، غلامحسین قره گزلو