وحدتیه
|
|
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
|
|
این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آنرا از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این الگو را از بالای مقاله بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد. |
مختصات: ۲۹°۱۶′ شمالی ۵۱°۱۲′ شرقی / ۲۹.۲۷° شمالی ۵۱.۲° شرقی
| وحدتیه بیوراو مُزیری |
|
|---|---|
| کشور | |
| استان | بوشهر |
| شهرستان | دشتستان |
| بخش | سعدآباد |
| نام(های) دیگر | بی براء و مزارعی |
| نام(های) قدیمی | بیوراو مُزیری |
| سال شهرشدن | ۱۳۷۹ |
| مردم | |
| جمعیت | ۱۱۰۳۲نفر |
| زبان گفتاری | فارسی |
| مذهب | شیعه |
| جغرافیای طبیعی | |
| ارتفاع از سطح دریا | ۸۰ متر |
| آبوهوا | |
| میانگین دمای سالانه | ۳۰ |
| میانگین بارش سالانه | ۴۰ میلی لیتر |
| اطلاعات شهری | |
| شهردار | صفایی |
| رهآورد | کشاورزی- تجارت |
| پیششماره تلفنی | ۰۷۷۳ |
| تابلوی خوشآمد به شهر | |
| به وحدتیه خوش آمدید | |
|
|
|
وحدتیه شهری از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان استان بوشهر در جنوب ایران است.
محتویات |
موقعیت[ویرایش]
وحدتیه در حدود ۹۰ کیلومتر با شهر بوشهر فاصله دارد و در فاصله ۲۸ کیلومتری شهر برازجان، مرکز شهرستان دشتستان قرار دارد. این شهر از پیوستن دو روستا به نامهای بی براء و مزارعی در سال ۱۳۷۹ به شهری کوچک تبدیل شدهاست. که دلیل نامگذاری آن نیز اتحاد و بهم چسبیدن این دو روستا است. در ضمن بزرگترین روستای استان نیز قبل از شهر شدن بهشمار میرفتهاست. این شهر تا پیش از استقرار شهرداری نیز روستایی دارای تاکسی تلفنی بودهاست.[نیازمند منبع] قبل از انقلاب ایران یعنی دز زمان پهلوی هر یک از روستاها که فاصله شاید یک یا دو کیلومتری با هم داشتند از هم تفکیک بودند که مرز ما بین آنها یک دره بود که هم اکنون به مهمترین مکان تجاری شهر تبدیل شدهاست. هم اکنون روستاهایی مثل سرقنات، تلسرکوب و اسلام آباد نیز از توابع دهستان وحدتیه به حساب میآید.
جمعیت[ویرایش]
بر اساس سرشماری ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۰۲۳نفر (۲۲۵۰خانوار) میبود.[۱] شاید بتوان گفت حدود ۴۰ یا ۶۰ درصد اهالی شهر را مهاجرین یعنی کسانی که از شهرها و روستاهای اطراف به این روستا نقل مکان کردهاند تشکیل دادهاند.
محصولات[ویرایش]
وَحدَتیه شهری نفتخیز در شهرستان دشتستان است. مهمترین پیشه مردمانش کشاورزی است. و فراوردههای آن خرما و گندم است که البته در چند سال اخیر با فراهم شدن امکانات کشت هندوانه و سایر فراوردههای جالیزی در آن رونق فراوانی گرفتهاست. قبل از جنگ ایران و عراق کشور عراق بزرگترین صادر کننده خرما به دنیا بود که پس از جنگ، ایران جای آن کشور را گرفت. بیشتر نخلهای ایران در استان بوشهر و در شهرستان دشتستان قرار دارد. شهر وحدتیه نیز نخلهای بسیاری دارد. مردم این شهر از تمام قسمتهای نخل استفاده میکنند. از جمله برگهای آن زنبیلهایی درست میکنند که برای حمل خرما به کار میرود. شاخههای بالای نخل برای ساختن خانههایی موقتی کپر چوب نخل نیز در قدیم برای ساختن خانهها مورد استفاده قرار میگرفت چون بسیار محکم بودند. و در جوانه(مریستم راس) آن چیزی بنام پنیز وجود دارد که سفید رنگ است و بسیار خوشمزه و مقوی است. طبق نظریه کارشناسان بهترین نوع خرما از نظر مرغوبیت و کیفیت رتبه نخست کشوری را دارا میباشد. سالانه چهار هزار تن خرما به کشورهای حوزه خلیج فارس و کشورهای همسود صادر میکند.[منبع برای ادعای بزرگ]
مشاهیر[ویرایش]
افراد بزرگ و معروف این شهر آیتالله مجتهد سید حسن مزارعی میباشد و همچنین سید محی الدین مزارعی دومین نماینده مجلس از شهر وحدتیه که در سال 1302 به نمایندگی از مردم شیراز به مجلس شورای ملی راه یافت
مکانهای تاریخی و دیدنی[ویرایش]
از مهمترین نقاط گردشگری این شهر میتوان به آبشار شول که در فاصله ۸ کیلومتری جنوب باختری آن قرار دارد، اشاره کرد. در کنار گورستان بور مجموعه باستانی تل خندق است و در زمینهای خارج از شهر بقایایی از آثار باستانی به چشم میخورد.
آب و هوا[ویرایش]
این شهر دارای آب و هوای تقریباً بیابانی است تابستان بسیار گرمی دارد بقول خودشان خرماپزان ولی در زمستان هوای بسیار مطبوعی دارد و تقریباً میتوان گفت بهار این سرزمین در فصل زمستان است. زمان بارندگیها معمولاً از آبان ماه شروع شده و نهایتاً تا فروردین ادامه دارد. شاید دو یا سه بار گزارش بارش برف نیز در این منطقه شدهاست درههای این منطقه بطور فصلی آب دارد و پس از اتمام بارندگی خشک میشوند.
گیاهان[ویرایش]
کوهها و بیابانهای اطراف این شهر در فصل زمستان و تا اوایل بهار سرسبز و زیباست. از گلهای مشهور این شهر میتوان گل نرگس و گل شقایق را نام برد. در قسمتی از کوههای این شهر بنام نرگسی گل نرکس بسیار زیاد میروید که فضا را خوشبو و زیبا میسازد در فصول بارندگی گیاهان دارویی زیادی در این نواحی میروید. از جمله بنگو. سربرنجاس و.... از درختان جنگلی این شهر میتوان از درخت کنار، گز و.. نام برد. از میوههای وحشی این منطقه میتوان از لیجی نام برد که هم بصورت خام مصرف میشود هم بصورت ترشی جات.
دنیای وحش[ویرایش]
در بیانانهای اطراف این شهر خزندگانی مثل مار، مامولک و نیز خرگوش و جوجه تیغی زندگی میکنند. در کوههای این شهر کربه وحشی و بز کوهی وجود داشتهاست که متأسفانه نسل آنها منقرض شدهاست ولی کفتار و روباه و شغال به فور یافت میشود. در نخلستانهای این شهر نیز انواع کبوتر. سمور ابی و انواع پرندگان به چشم میخورد.
ورزش[ویرایش]
بیشتر مردم این شهر به فوتبال علاقه فراوانی دارند و دارای باشگاهای فوتبال زیادی است که پیشرفت قابل توجهی داشتهاند. البته اهالی این شهر در ورزشهای رزمی نیز فعالیت خوبی دارند و حتی چند سال پیش باشگاه کاراته این شهر توانست در مسابقات کشوری خود را خوب نشان دهد. چند سال پیش یک سالن ورزشی در این شهر دائر شدهاست ولی نسبت به جمعیت و پتانسیل فراوان، جای سرمایه گذاری بیشتر دارد.
سوغات[ویرایش]
مهمترین سوغاتی وحدتیه عبارت است از: خرما، رطب، خارک، حصیر و سایر محصولات بافته شده با برگ نخل، ظروف سفالی، قالی، قالیچه، گبه، گلیم، نمد، گیوه، عبا، ملحفه، قبا، ارده (شیره کنجد)، انواع حلوا، گرده و مشتک و انواع دیگر نان محلی، لورک و ماست و سایر لبنیات محلی، خاک شیر (درمان درد معده)، زیره (دفع باد شکم)، بنگو، گل گاوزبان و شنبلیله.
غداهای محلی[ویرایش]
یکی از قدیمیترین غداهای این شهر للک است. از دیگر غداها میتوان از شله ماشکی. حلیم. تلیت کشت. قلیه ماهی. پلو میگو. مشتک جیک ملو. شلشلک.... نام برد.
پانویس[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ
- دشتستان در گذر تاریخ (محمد جواد فخرایی)
- شرکت نفت و گاز پارس، آشنایی با استان بوشهر
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||