پادشاهان پارسی‌گوی هند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گورکانیان

 

 

 

۱۵۲۶۱۸۵۸

پرچم

پهناوری پادشاهی گورکانیان
پایتخت آگرا
پایتخت تغییر یافته دهلی و فاتحپور سیکری
زبان‌(ها) فارسی
دین اسلام
دولت پادشاهی
تاریخچه
 - تأسیس ۱۵۲۶
 - انقراض ۱۸۵۸
پیش از آن
به دنبال آن
تیموریان
عادل شاه
سوری
دلهی
ماراتا
سیک
درانی
کمپانی هند شرقی
افشاریان

پادشاهان پارسی گوی هند به آن دسته از حکومت‌هایی گفته می‌شود که زبان مادری آن‌ها یا زبان رسمی که برگزیدند زبان فارسی بود از جمله آن‌ها می‌توان به گورکانیان هند غوریان- امپراتوری بابری و غیره اشاره کرد این سلسله‌های حکومتی عموماً اجداد آن‌ها از خراسان بزرگ و افعانستان بودند،[۱] امپراتوری بزرگی است که به‌دست نوادگان امیر تیمور در هندوستان ایجاد شد. این سلسله از ۱۵۲۶ تا ۱۸۵۷ میلادی در بخش بزرگی از شبه قاره هند شامل کشورهای امروزی هند، پاکستان، بنگلادش و بخش‌هایی از افغانستان امروزی فرمانروایی کرد.

پادشاهان گورکانی هند[ویرایش]

این سلسله از پادشاهی اولین بار توسط بابر شاه تأسیس شد ، که توسط سربازان ترک ، تاتار و افغان در سال ۱۵۲۶ میلادی بر هندوستان تاخت و ابراهیم لودی را شکست داد ، او که از نسل چنگیز خان بود ، حکومت خود را به نام امپراطوری مغولی هندی نام نهاد . حکمرانان این سلسله به تدریج تمامی شبه قاره را تحت فرمان گرفتند اما پس از مدتی بخش‌هایی از جنوب هند از اختیار آنان خارج شد. این سلسله در نیمه سده ۱۷ میلادی و در زمان شاه جهان بزرگ‌ترین و ثروتمندترین امپراتوری جهان بود. این سلسله آخرین دوران طلایی امپراتوری‌های اسلامی به‌شمار می‌رود. در سال ۱۷۳۹ میلادی با حمله نادرشاه افشار به هندوستان مقدمات انقراض این امپراتوری فراهم شد و در سال ۱۸۵۷ پس از سال‌ها نبرد سرانجام کمپانی هند شرقی توانست این امپراتوری را منقرض کرده و سرزمین‌های آن را تصرف کند.

پادشاهان سلطنت[ویرایش]

پادشاهان اود[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانوشت[ویرایش]

  1. آنه‌ماری شیمل. ترجمه فرامرز نجدسمیعی. در قلمروی خانان مغول انتشارات امیرکبیر. چاپ اول: ۱۳۸۶

منابع[ویرایش]

  • تأثیر زبان فارسی بر زبان و ادبیات شبه قاره هنددکتر عجم سایت آفتاب [۲]
  • [۳]