دودمان جین (۴۲۰–۲۶۵)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Jin dynasty
晉朝

 

265–420
 

Western Jin dynasty circa 280 AD
پایتخت لوئویانگ (265–311)
چانگ ان (312–316)
Jiankang (317–420)
زبان‌(ها) Old Chinese
دین آیین بودایی، تائوئیسم، کنفسیوس‌گرایی، ادیان سنتی چینی
دولت Monarchy
Emperor
 - 265–290 AD Emperor Wu of Jin
 - 419–420 AD Emperor Gong of Jin
تاریخچه
 - Establishment 265
 - Reunification of China under Jin rule 280
 - Jin evacuates to region south of the رود هوای, Eastern Jin begins 317
 - Abdication to Liu Song 420
جمعیت
 - حدود 300 ۳۵٬۰۰۰٬۰۰۰ 
یکای پول Chinese coin، Cash
امروزه بخشی از China (PRC), Vietnam, Mongolia

دودمان جین (۴۲۰-۲۶۵ میلادی) سلسله‌ای بود که پس از سقوط امپراتوری هان، وحدت چین را به طور موقتی برقرار نمود. این حکومت به دو دورهٔ غربی و شرقی تقسیم می‌شود.

جین غربی[ویرایش]

جین غربی در ۲۸۰ میلادی

دودمان جین غربی (۲۶۵-۳۱۶) توسط امپراتور وو تاسیس شد ؛ کسی که به نام سیما یان شناخته شده بود. اگرچه یک دوره کوتاه وحدت را پس از تسخیر وو غربی در ۲۸۰ میلادی به وجود آورد، اما حکومت جین یک جنگ ویرانگر داخلی را متحمل شد، (جنگ ۸ شاهزاده) بعد از آنکه نتوانست شورش قبایل کوچگر وو هو را سرکوب نماید. پایتخت، لوئویانگ، در ۳۱۱ تسخیر شد و امپراتور هوآی نیز دستگیر گردید. جانشین او، امپراتور مین، هم در ۳۱۶ در چانگان اسیر شد.

جین شرقی[ویرایش]

Hunping jar of the Western Jìn, with بوداگرایی figures.باقی

ماندهٔ دربار جین به شرق گریختند و دولت خود را در جیان کانگ احیا کردند. آنان زیر رهبری یک عضو از خانوادهٔ سلطنتی به نام شاهزاده langye گرد آمدند. او خود را امپراتور یوآن، فرمانروای جین شرقی، نامید. (۳۱۷-۴۲۰)، زمانی که اخبار سقوط چانگان به جنوب رسید.

بحران‌های نظامی از قبیل شورش ژنرال وانگ دون و سو جون، امپراتوری جین شرقی را در طی ۱۰۴ سال حکومت خویش به ستوه درآورد. اما نبرد رودخانه فِی، تبدیل به پیروزی اصلی جین شد که پاداشی بود برای همکاری هوآن چونگ، برادر ژنرال بزرگ هوآن ون و نخست وزیر شی آن بود. بعدها، هوآن چوآن پسر هوآن ون تخت سلطنت را غصب کرد و نام حکومت را به چو تغییر داد. او هم توسط لیو یو سرنگون گشت؛ کسی که امپراتور آن را دوباره به مقام خویش برگرداند و بعد وی را خفه کرد و برادرش، امپراتور گانگ (gong) را در ۴۱۹ میلادی به حکومت رساند. امپرانور گانگ در سال ۴۲۰ میلادی به نفع لیو یو از سلطنت کناره گیری کرد و این امپراتوری به پادشاهی لیو سونگ تبدیل شد که اولین دولت جنوبی نام گرفت.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • تاریخ چین
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Jin dynasty (265–420)»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۸ اوت ۲۰۱۴).