بهادرشاه دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بَهادُرشاه دوم
Bahadur Shah II.jpg
جای حکومتهندوستان
شاه پیشیناکبر دوم
شاه پسیندودمان گورکانیان منقرض شد.
اطلاعات شخصی
لقب(ها)«ظفر» به معنای پیروز
زادروز۲۴ اکتبر ۱۷۷۵ میلادی
دهلی، گورکانیان هند Flag of Mughal Empire
درگذشت۷ نوامبر ۱۸۶۲ میلادی(۸۷سالگی)
یانگون، برمه Flag of British Burma
پدراکبرشاه دوم
همسرانزینت محل
دودمانگورکانی
دین و مذهبتصوف،[۱] اسلام

بَهادُرشاه دوم (به اردو: بہادر شاہ دوم) معروف به «بَهادُرشاه پیروز» و با نام کامل «ابوالمظفر سراج‌الدین محمد بهادرشاه ظفر» آخرین امپراتور مغول از دودمان گورکانی در هندوستان بود. وی فرزند اکبرشاه دوم بود. از وی به عنوان آخرین پادشاه مسلمان هندوستان و از پویندگان جنبش استقلال هند از سوی امپراتوری بریتانیا یاد می‌شود.

بهادرشاه بسیار به ادبیات و خطاطی علاقه داشت و به زبان اردو و زبان فارسی شعرهایی به «شکل غزل» می‌سرایید.[۲] پس از وقایع منجر به شورش‌های سال ۱۸۵۷ میلادی در هندکه به شکل شدید و خشونت باری توسط قوای حکومت بریتانیا مستقر در هندوستان سرکوب گردید، بریتانیا وی و باقی‌مانده خانواده‌اش را دستگیر، محاکمه و نهایتاً از دهلی به یانگون در برمه که تحت قیومیت امپراتوری بریتانیا بود، تبعید کرد.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. William Dalrymple, The Last Mughal, p. 78
  2. بهادر گورکانی[پیوند مرده]، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی