امپراتوری خمر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
امپراتوری خمر

ចក្រភពខ្មែរ
چاکرفوپ خمر
ख्मेर साम्राज्य
کامبوجادسا
امپراتوری خمر
۸۰۲–۱۴۳۱
پرچم امپراتوری خمر
پرچم
نقشۀ آسیای جنوب‌شرقی در ابتدای سده ۹ میلادی: امپراتوری خمر به رنگ قرمز چامپا به رنگ زرد هاریفونچای به رنگ سبز روشن امپراتوری سریویجایا به رنگ سبز لجنی دودمان تانگ به رنگ نارنجی
نقشۀ آسیای جنوب‌شرقی در ابتدای سده ۹ میلادی:
امپراتوری خمر به رنگ قرمز
چامپا به رنگ زرد
هاریفونچای به رنگ سبز روشن
امپراتوری سریویجایا به رنگ سبز لجنی
دودمان تانگ به رنگ نارنجی
وضعیتامپراتوری
پایتختماهندراپارواتا (اوایل سده ۹)
هاریهارالایا (سده ۹)
کوه‌کر (۹۲۸–۹۴۴ میلادی)
یاسودهاراپورا (آنگکور) (اواخر سده ۹ تا اوایل سده ۱۵)
زبان(های) رایجخمر باستان
سانسکریت
دین(ها)
هندوئیسم
مهایانه
ترواده
حکومتپادشاهی مطلقه
پادشاه 
• ۸۰۲–۸۵۰
جیوارمان دوم
• ۱۱۱۳–۱۱۵۰
سوریوارمان دوم
• ۱۱۸۱–۱۲۱۸
جیوارمان هفتم
• ۱۳۹۳–۱۴۶۳
پونهی یات
دوره تاریخیسده‌های میانه
• بر تخت نشستن جیوارمان دوم
۸۰۲
• تهاجم تایلندی‌ها
۱۴۳۱
مساحت
۱۲۹۰[۱][۲]خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «،»خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «،»خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «،» (خطای عبارت: عملگر < دور از انتظارخطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «،»مایل‌مربع)
جمعیت
• ۱۱۵۰
۲،۰۰۰،۰۰۰
پیشین
پسین
چنلا
دوران تاریکی کامبوج
پادشاهی آیوتایا
لان شانگ

مختصات: ۱۳°۲۶′ شمالی ۱۰۳°۵۰′ شرقی / ۱۳٫۴۳۳°شمالی ۱۰۳٫۸۳۳°شرقی / 13.433; 103.833امپراتوری خِمِر یکی از حکومت‌هایی است که بین سده‌های ۹ تا ۱۵ میلادی در جنوب شرقی آسیا وجود داشت. امپراتوری قدرتمند خمر اساساً از سرزمین کامبوج کار خود را آغاز کرد اما با گسترش، بخش‌های زیادی از جنوب شرقی آسیا شامل تایلند، ویتنام، لائوس، میانمار و مالزی کنونی را نیز در برگرفت.

شهر آنگکور در کامبوج مهمترین شهر به جای مانده از این امپراتوری است.

تمدن خمر که زمانی یکی از بزرگترین امپراتوری‌های جنوب شرق آسیا محسوب می‌شده، منطقه‌ای شامل کامبوج امروزی تا لائوس، ویتنام، میانمار و مالزی را دربر می‌گرفته است و امروزه این امپراتوری را با نام پایتختش یعنی شهر آنکگور می‌شناسند. تاریخ امپراتوری خمر به سال ۸۰۲ پس از میلاد بازمی‌گردد و به جز تعدادی سنگ نوشته، هیچ اثر نوشتاری از آن به جای نمانده، به همین دلیل دانش ما از این تمدن از تحقیقات باستان‌شناسی، حجاری‌های روی دیوارهای معابد و گزارش خارجیانی همچون چینیان برگرفته شده است. خمرها به آیین هندو و بودیسم معتقد بودند و معابد، برج‌ها، ساختارهای پیچیدهٔ دیگری از جمله آنکگور وات را س به عنوان پیشکشی برای خدای ویشنو ساخته بودند. احتمال می‌رود حملات بیگانگان، مرگ در اثر طاعون، بحران‌های مدیریت آب که بر محصول برنج تأثیر می‌گذاشت، و نزاع بر سر قدرت میان خانواده‌های سلطنتی باعث از میان رفتن این امپراتوری و در نهایت تسلیم شدن آنان در برابر تایلندیان در سال ۱۴۳۱ پس از میلاد شده باشد.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006). "East-West Orientation of Historical Empires". Journal of world-systems research. 12 (2): 223. ISSN 1076-156X. Retrieved 16 September 2016.
  2. Rein Taagepera (September 1997). "Expansion and Contraction Patterns of Large Polities: Context for Russia". International Studies Quarterly. 41 (3): 493. doi:10.1111/0020-8833.00053. JSTOR 2600793. Retrieved 7 September 2018.
  3. تمدن‌های گمشده: ۱۲ جامعه که در میان رمز و راز ناپدید شدند (قسمت اول)

منابع[ویرایش]

  1. Khmer Empire، ویکیپدیای انگلیسی.