مرابطان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گسترهٔ پادشاهی مرابطان
قلمرو پادشاهی مرابطان (۱۰۷۳–۱۱۴۷)

مُرابـِطان، حکومتی اسلامی بودند که میان سال‌های ۱۰۵۶-۱۰۶۰ میلادی بر شمال باختری آفریقا و بخشی از اندلس فرمانروایی کردند.

پایتخت آن‌ها در سال‌های ۱۰۵۶-۱۰۸۶ شهر فاس بود و از سال ۱۰۸۶ میلادی پایتخت ایشان به شهر مراکش منتقل شد.

قلمرو آن‌ها از شمال باختری آفریقا تا شبه جزیره ایبری و جنوب صحرا امتداد داشت.

مرابطین از قبایل بربر مسوفه و لمتونه و جداله از شاخه‌های قبیله بزرگ صنهاجه بوده که آن‌ها را ملثمین می‌خواندند. این قبایل در مسافتی میان جنوب مغرب دوردست تا سرزمین سودان پراکنده شده بودند. در نیمه سدهٔ پنجم وارد دشت مراکش شدند. ورود و استقرار مرابطان در اندلس، آن‌جا را ولایتی مغربی نمود و تحت سلطه سیاسی و فرهنگی خود قرار داد.[۱]

فرمانروایان[ویرایش]

فرمانروا زندگی دوره
2 ابو بکر بن عمر

.

۴۴۸–۴۸۰
1 یوسف بن تاشفین بن تالاکاکین
.... -۱۱۰۷  
۱۰۶۲–۱۱۰۷
2 علی بن یوسف
.... -۱۱۴۳  
۱۱۰۷–۱۱۴۳
3 تاشفین بن علی
.... -۱۱۴۶  
۱۱۴۳–۱۱۴۶
4 ابراهیم بن تاشفین
.... -....  
۱۱۴۶–۱۱۴۶
5 اسحق بن علی بن یوسف بن تاشفین
.... -۱۱۴۷  
۱۱۴۶–۱۱۴۷
یوسف بن تاشفین بن تالاکاکین (تنها در فاس فرمان راند)
.... -....  
۱۰۶۲–۱۰۶۳
دودمان‌های فرمانروا در مراکش
ادریسیان (۷۸۰-۹۷۴) (عرب)
مغراویان (۹۸۷-۱۰۷۰) (بربر)
مرابطان (۱۰۷۳-۱۱۴۷) (بربر)
موحدون (۱۱۴۷-۱۲۶۹) (بربر)
مرینیان (۱۲۵۸-۱۴۲۰) (بربر)
وطاسیان (۱۴۲۰-۱۵۴۷) (بربر)
سعدیان (۱۵۵۴-۱۶۵۹) (عرب)
علویان (۱۶۶۶- تا کنون) (عرب)

منابع[ویرایش]

  1. پاک، محمدرضا، تحول اندیشه‌های فلسفی ـ کلامی در دوره مرابطین، در: مجلهٔ تاریخ اسلام، شماره ۸