دودمان چینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۹°۵۴′ شمالی ۱۱۶°۲۳′ شرقی / ۳۹.۹۰۰° شمالی ۱۱۶.۳۸۳° شرقی / 39.900; 116.383

Great Qing
大清
Daicing gurun.png

 

۱۶۴۴-۱۹۱۲

Flag

سرود
Gong Jin'ou
鞏金甌
"Cup of Solid Gold"
The Qing Empire in 1890.
پایتخت پکن
زبان‌(ها) Mandarin Chinese,[۱] Manchu, Mongolian, Tibetan, Uighur,[۲] numerous regional languages and dialects of Chinese
دین Heaven worship, شامانیسم, بودیسم, تائوئیسم, اسلام, مسیحیت, Chinese folk religion, others
دولت سلطنت مطلقه
امپراتوران
 - 1644–1661 امپراتور شون ژی
 - 1908–1912 امپراتور شوان تونگ
نایب‌السلطنه
 - 1908–1912 Longyu
Prime Minister
 - 1911 Yikuang
 - 1911–1912 Yuan Shikai
دوره تاریخی Imperial era
 - سقوط دودمان مینگ ۲۵ آوریل ۱۶۴۴
 - Battle of Shanhai Pass 24 مه 1644
 - جنگ اول چین و ژاپن 1 Aug 1894–17 Apr 1895
 - قیام ووچانگ 10 اکتبر 1911
 - انقلاب ژین های ۱۲ فوریه ۱۹۱۲
مساحت
 - 1760 est. ۱۳٬۱۵۰٬۰۰۰کیلومترمربع (۵٬۰۷۷٬۲۴۳مایل‌مربع)
 - 1790 est. (incl. vassals)[۳] ۱۴٬۷۰۰٬۰۰۰کیلومترمربع (۵٬۶۷۵٬۷۰۲مایل‌مربع)
جمعیت
 -  حدود 1740 ۱۴۰٬۰۰۰٬۰۰۰ 
 -  حدود 1776 ۲۶۸٬۲۳۸٬۰۰۰ 
 -  حدود 1790 ۳۰۱٬۰۰۰٬۰۰۰ 
یکا پول Tael (Tls.)
پرچم سلطنتی دودمان چینگ از سال ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۲ میلادی.

دودمان چینگ یا دودمان منچو آخرین سلسله پادشاهی در چین بوده است که از سال ۱۶۴۴ تا ۱۹۱۲ بر چین حکمرانی می کرد. این دودمان با براندازی دودمان مینگ به قدرت رسید و با تشکیل جمهوری چین عمر این سلسله پایان یافت.

این سلسله توسط قبیله خانواده ی جورچن آیسین گیورو منچو در منچوری واقع در شمال شرقی چین کنونی بنیان گذاشته شد. این امپراتوری در قرن ۱۸ به اوج خود رسید و از آن زمان رو به افول نهاد. دوران این سلسله مصادف با شروع مدرن سازی چین و همچنین دخالت ها و کشمکش ها با دول استعماری بود. آخرین پادشاه این سلسله پویی در ۱۲ فوریه ۱۹۱۲ از سلطنت خلع شد.[۴] یک رئیس قبیله کوچک جورچن-آیسین گیورو-به نام نورهاچی فردی که در واقع تابع مینگ بود،در اواخر قرن شانزدهم میلادی شروع به متحد کردن خانواده های جورچن به سیستمی نظامی به نام بنرها کرد و به مرز های مینگ،مغولان و کره هجوم آورد.

پانویس[ویرایش]

  1. Samuel Wells Williams (1848). The Middle kingdom: a survey of the ... Chinese empire and its inhabitants .... 1 (1 ed.). New York: Wiley & Putnam. p. 489. 
  2. Mark C. Elliott. The Manchu Way: The Eight Banners and Ethnic Identity in Late Imperial China'. Stanford, CA: Stanford University Press, 2001. pp. 290-291.[۱]
  3. Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006). "East-West Orientation of Historical Empires". Journal of world-systems research 12 (2): 219–229. ISSN 1076–156x. Retrieved 12 August 2010. 
  4. *"History of China" from the University of Maryland web site. Retrieved on 2010-12-23.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دودمان چینگ موجود است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

فهرست شورش ها در تاریخ چین