ریاضیات و هنر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ریاضیات در هنر: بشقاب مسی آلبرت درر که روی آن ملنکولیا یک حکاکی شده، ۱۵۱۴. منابع ریاضی شامل یک پرگار برایهندسه، یک مربع جادویی و یک منشور در حین اندازه‌گیری توسط ترازو و ساعت شنی نشان داده می‌شود.[۱]
مطالعه یک گلدان به عنوان دوران یک جسم جامد توسط پائولو آچلو. قرن ۱۵

ریاضیات و هنراز راه‌های متنوعی با هم در ارتباطند. ریاضیات خود به عنوان یک هنر که با زیبایی برانگیخته شده توصیف شده‌است. ریاضیات می‌تواند در هنرهایی مانند موسیقی، رقص، نقاشی، معماری، مجسمه‌سازی و پارچه بافی درک شود. اگر چه تمرکز این مقاله بر روی ریاضیات در هنرهای تجسمی است. ریاضیات و هنر یک رابطه تاریخی طولانی دارند. هنرمندان ریاضیات را از قرن ۴ قبل از میلاد استفاده می‌کرده‌اند. زمانی که مجسمه‌ساز یونانیPolykleitos کنن خود را، تعیین‌کننده تناسب براساس نسبت ۱:√۲ برای مرد برهنه ایده‌آل، نوشت. ادعاهای جالبی به صورت مداوم برای استفاده از نسبت طلایی در هنر و معماری باستانی بدون مدرک موثق اراِیه شده‌است. در رنسانس ایتالیایی Luca Pacioli رساله تأثیرگذار خود به اسم (Divina(1509، مصور با حکاکی‌های چوبی لئوناردو داوینچی، در استفاده از نسبت طلایی در هنر نوشت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]