آمار ریاضی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آمار ریاضی (انگلیسی: Mathematical statistics‎) شاخه‌ای از ریاضیات و از زیرمجموعه‌های آمار است، که کاربرد اصلی آن در نظریه احتمالات می‌باشد. تکنیک‌های خاص ریاضی که در آمار ریاضی استفاده می‌شوند شامل: آنالیز ریاضی، جبر خطی، حسابان تصادفی، معادلات دیفرانسیل و نظریه اندازه می‌باشند. آمار ریاضی در عمل از زیرمجموعه‌های اصلی رشته آمار است و نظریه‌پردازان آماری اغلب روش‌های آماری را با بهره‌گیری از ریاضیات، مطالعه و بهبود می‌بخشند و در تحقیقات آماری نیز غالباً سوالات ریاضیاتی را مطرح می‌کنند، همچنین نظریه‌های آماری، به تئوری احتمالات و تصمیم بهینه متکی می‌باشد.

جامعه و نمونه[ویرایش]

جامعه[ویرایش]

مجموعه افرادی که دارای ویژگی‌‌ها و مشخصاتی هستند، که مورد تحقیق ما می‌باشند.

نمونه[ویرایش]

بخشی از جامعه که برای مطالعه و پژوهش ما انتخاب می‌شوند.

مثال: تحقیقی که بر روی موش‌های یک محل انجام می‌شود. تعدادی از آن‌ها را باید انتخاب کنیم. پس:

موش‌های آن محل = جامعه

تعداد انتخابی = نمونه

انواع متغیرها[ویرایش]

متغیر کمی[ویرایش]

متغیرهایی هستند که قابل اندازه گیری می‌باشند. مانند: اندازه‌گیری قد افراد، اندازه‌گیری وزن بدن و ...

انواع متغیر کمی[ویرایش]

  1. متغیر کمی پیوسته
  2. متغیر کمی گسسته

متغیر کیفی[ویرایش]

متغیرهایی هستند که قابل اندازه‌گیری نیستند. مانند: رنگ چشم افراد، کیفیت یک میوه و ...

انواع متغیرها کیفی[ویرایش]

  1. متغیر کیفی ترتیبی
  2. متغیر کیفی اسمی
انواع متغیرها کمی و کیفی
انواع متغیرها کمی و کیفی

پانوشت[ویرایش]

آموزش آمار ریاضی «سیده فاطمه موسوی نطنزی»

منابع[ویرایش]