اولین جنگ هندوچین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اولین جنگ هندوچین
بخشی از جنگ هندوچین و جنگ سرد
First Indochina War COLLAGE.jpg
تصاویر براساس حرکت عقربه‌های ساعت: نیروهای لائوس بعد از نبرد دین بین فو به آن سوی

رودخانه مکنگ در خاک لائوس عقب‌نشینی کردند، نیروی دریایی فرانسه و کماندوهایش در ژوئیه ۱۹۵۰ در ساحل آنام فرود آمدند، تانک‌های سبک آمریکایی ام ۲۴ چافی توسط فرانسوی‌ها در ویتنام استفاده می‌شد، کنفرانس ژنو در ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۴۵، در ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۴ گرومن اف۶اف هلکت آماده می‌شود به سمت خلیج تونکین.

تاریخ ۱۹ دسامبر ۱۹۴۶ (۱۹۴۶-12-۱۹) – ۱ اوت ۱۹۵۴ (۱۹۵۴-08-۰۱)
(۷ سال، ۷ ماه، ۱ هفته و ۶ روز)
مکان هندوچین فرانسه، بطور عمده ویتنام
نتیجه پیروزی ویت مین[۱][۲][۳][۴]
تغییرات
قلمرو
Provisional division of Vietnam
طرفین درگیر
ویتنام شمالی ویت مین

لائوس Lao Issara (1945–1949)

کامبوج Khmer Issarak[۶]

ژاپن ژاپنese volunteers


Supported by:[۸]
 اتحاد جماهیر شوروی[۹]
 چین (1949–1954)[۹]
 آلمان شرقی[۱۰][۱۱]
 لهستان[۱۲]

فرانسه جمهوری چهارم فرانسه

کامبوج Cambodia
(۱۹۵۳–۱۹۵۴)
 Kingdom of Laos
(۱۹۵۳–۱۹۵۴)
ویتنام جنوبی State of Vietnam (1949–1954)


Supported by:
 ایالات متحده آمریکا[۱۳] (۱۹۵۰–۱۹۵۴)

فرماندهان و رهبران
ویتنام شمالی هو شی مین
ویتنام شمالی وو گوین جیاپ

ویتنام شمالی Phạm Văn Đồng
ویتنام شمالی Trường Chinh لائوس سوفانووونگ
کامبوج Son Ngoc Minh

French Expeditionary Corps

State of Vietnam

قوا
Viet Minh:
Regulars: 125,000
Regional: 75,000
Popular Forces/Irregulars: 250,000[۱۴]
Former ارتش امپراتوری ژاپن volunteers: ~5,000[۱۵]
Total: ~۴۵۰٬۰۰۰
France:
Expeditionary Corps: 190,000
Local Auxiliary: 55,000
State of Vietnam:
150,000[۱۶]
Total: ~۴۵۰٬۰۰۰
تلفات
Viet Minh:
175,000-300,000 dead or missing (Western historian estimated)[۱۷][۱۸][۱۹][۲۰]
191,605 dead or missing (Vietnamese Government's figure)[۲۱]
French Union:
75,581 dead (20,524 being French)[۲۲][۲۳]
64,127 wounded,
40,000 captured
State of Vietnam:
58,877 dead or missing[۲۴]
Total: ~134,500 dead or missing
400,000-842,707 total killed[۲۵][۲۶][۲۷]
125,000–400,000 civilians killed[۲۶][۲۸][۲۹][۳۰]

اولین جنگ هندوچین (انگلیسی: First Indochina War) (که معمولاً به عنوان جنگ هندوچین در فرانسه شناخته می‌شود و به عنوان جنگ مقاومت ضد فرانسه در ویتنام) در ۱۹ دسامبر ۱۹۴۶ در هندوچین فرانسه آغاز شد و در ویت مین تا ۱ اوت ۱۹۵۴ ادامه یافت. این جنگ بین نیروهای جمهوری چهارم فرانسه و مخالفین فرانسه (ویت مین) در جنوب، بود. ویت مین اتحاد استقلال خواهانهٔ ملی بود که در تاریخ ۱۹ مه ۱۹۴۱ در دهکدهٔ پاک بوی ویتنام در اصل برای استقلال ویتنام از فرانسه شکل گرفت.

منابع[ویرایش]

  1. Lee Lanning, Michael (2008). Inside the VC and the NVA. : Texas A&M University Press. p. 119. ISBN 978-1-60344-059-2. 
  2. Crozier, Brian (2005). Political Victory: The Elusive Prize Of Military Wars. Transaction. p. 47. ISBN 978-0-7658-0290-3. 
  3. Fall, Street Without Joy, p. 63.
  4. Logevall, Fredrik (2012). Embers of War: the fall of an empire and the making of America's Vietnam. Random House. pp. 596–9. ISBN 978-0-375-75647-4. 
  5. Jacques Dalloz, La Guerre d'Indochine 1945–1954, Seuil, Paris, 1987, pp. 129–130, 206
  6. Jacques Dalloz (1987). La Guerre d'Indochine 1945–1954. Paris: Seuil. pp. 129–130. 
  7. Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. لندن: Verso, 1985. p. 80
  8. henrisalvador. "John Foster Dulles on the fall of Dien Bien Phu". Dailymotion. Retrieved August 19, 2015. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ "Viện trợ của Trung Quốc đối với cuộc kháng chiến chống Pháp của Việt Nam". Archived from the original on December 2, 2013. Retrieved August 19, 2015. 
  10. http://geb.uni-giessen.de/geb/volltexte/2013/9311/pdf/DaoDucThuan_2013_02_05.pdf
  11. "East Germany – The National People's Army and the Third World". 
  12. Radvanyi, Janos (1980). "Vietnam War Diplomacy: Reflections of a Former Iron Curtain Official" (PDF). Paramaters: Journal of the US Army War College. Carlise Barracks, Pennsylvania. 10 (3): 8–15.
  13. "CNN.com – France honors CIA pilots – Feb 28, 2005". Retrieved August 19, 2015. 
  14. Windrow 1998, p. 23
  15. Ford, Dan. "Japanese soldiers with the Viet Minh". 
  16. Windrow, Martin (1998). The French Indochina War 1946–1954 (Men-At-Arms, 322). London: Osprey Publishing. p. 11. ISBN 1-85532-789-9. 
  17. Fall, Bernard, The Two Vietnams (1963)
  18. Eckhardt, William, in World Military and Social Expenditures 1987-88 (12th ed. , 1987) by Ruth Leger Sivard.
  19. Clodfelter, Michael, Vietnam in Military Statistics (1995)
  20. Stanley Kutler: Encyclopedia of the Vietnam War (1996)
  21. Chuyên đề 4 CÔNG TÁC TÌM KIẾM, QUY TẬP HÀI CỐT LIỆT SĨ TỪ NAY ĐẾN NĂM 2020 VÀ NHỮNG NĂM TIẾP THEO, datafile.chinhsachquandoi.gov.vn/Quản%20lý%20chỉ%۲۰đạo/Chuyên%20đề%204.doc
  22. Pierre Vermeren (2015). Le Choc des décolonisations: De la guerre d’Algérie aux printemps arabes. Éditions Odile Jacob. p. 16. ISBN 978-2-7381-6477-3. 
  23. [۱]
  24. Dommen, Arthur J. (2001), The Indochinese Experience of the French and the Americans, Indiana University Press, pg. 252
  25. T. Lomperis, From People's War to People's Rule (1996)
  26. ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ Clodfelter, Michael, Vietnam in Military Statistics (1995)
  27. S. Karnow, Vietnam: a History (1983)
  28. Smedberg, M (2008), Vietnamkrigen: 1880–1980. Historiska Media, p. 88
  29. Eckhardt, William, in World Military and Social Expenditures 1987–88 (12th ed. , 1987) by Ruth Leger Sivard.
  30. Dommen, Arthur J. (2001), The Indochinese Experience of the French and the Americans, Indiana University Press, pg. 252.

پیوند به بیرون[ویرایش]