بائو دای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بائو دای
بائو دای
Baodai2.jpg
Bảo Đại
امپراتور دودمان نگوین
سلطنت ۸ ژانویه ۱۹۲۶ – ۲۵ اوت ۱۹۴۵
پیشین Khải Định
Successor برچیده شدن سلطنت
Chief of State Vietnam
سلطنت ۱۳ ژوئن ۱۹۴۹ – ۲۶ اکتبر ۱۹۵۵
پیشین Position created
نگوین وان خووان
(بعنوان Head of Provisional government)
جانشین نگو دین دیم
(بعنوان رئیس‌جمهور ویتنام جنوبی)
همسر Nam Phương (ازدواج ۱۹۳۴–۱۹۶۳)
Hoàng Phi Ánh
Bùi Mộng Điệp
Christiane Bloch-Carcenac
Monique Baudot (ازدواج ۱۹۷۲–۱۹۹۷)
فرزند(ها) Bảo Long (1934–2007)
Phương Mai (1937)
Phương Liên (1938)
Phương Dung (1942)
Bảo Thắng (1943–2017)
Phương Thảo (1946)
Phương Minh (1949–2012)
Bảo Ân (1953)
Bảo Hoàng (1954–1955)
Bảo Sơn (1957–1987)
Phương Từ
Patrick-Edward Bloch
نام کامل
Nguyễn Phúc Vĩnh Thụy (阮福永瑞)
تاریخ‌های دوره
Bảo Đại (۱۹۲۶–۱۹۴۵)
خاندان Nguyễn dynasty
پدر Khải Định
مادر Hoàng Thị Cúc
زادروز ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳
Doan-Trang-Vien Palace، هوئه، هندوچین فرانسه
مرگ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۷ (۸۳ سال)
Val-de-Grâce، پاریس، فرانسه
خاک‌سپاری گورستان پاسی
دین و مذهب کلیسای کاتولیک (سابقا آیین بودایی)
Standard
بائو دای، واپسین پادشاه ویتنام.

بائو دای (ویتنامی: Bảo Đại) (زاده ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳ - درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۷) آخرین امپراتور سلسلهٔ نگوین در ویتنام و در واقع آخرین پادشاه ویتنام.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او در سال ۱۹۲۶ به پادشاهی رسید و تحت حمایت فرانسه و ژاپن تا پایان جنگ جهانی دوم به سلطنت ادامه داد و در این هنگام، به سال ۱۹۴۵، توسط ویت مین به بیرون رانده شد.

او در سال ۱۹۴۹ به ویتنام برگشت تا رئیس دولتی شود که فرانسوی‌ها در مقابل دولت کمونیستی هو شی مین تشکیل داده بودند. پس از جداسازی ویتنام در ۱۹۵۴، بائو تا سال بعد که توسط رئیس‌جمهور انگو دین دیم عزل شد، پادشاه باقی‌ماند.

پس از عزل او تا آخر عمر در تبعید زندگی کرد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی.