پرش به محتوا

فریب نظامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
طیفی از انواع فریب نظامی شامل: اطلاعات نادرست، پنهان‌کاری، استتار، تظاهر و ظاهرسازی

فریب نظامی (انگلیسی: Military deception) یا عملیات فریب، تلاش یک واحد نظامی برای به دست آوردن مزیت در طول جنگ، از طریق گمراه کردن تصمیم گیرندگان دشمن در انجام اقدامات مضر برای طرف مقابل می‌باشد. این امر اغلب با ایجاد یا تقویت غبار جنگ، از طریق طراحی و اجرای عملیات جنگ روانی، جنگ اطلاعاتی، گمراه‌سازی و فریب بصری یا روش‌های دیگر به دست می‌آید.[۱]

فریب در جنگ به تاریخ اولیه برمی‌گردد.[۲] هنر جنگ، یک رساله نظامی باستانی چینی، بر اهمیت فریب به عنوان راهی برای نیروهای کم تعدادتر برای شکست دادن دشمنان بزرگتر تأکید می‌کند. نمونه‌هایی از فریب در جنگ را می‌توان در مصر باستان، یونان و روم، قرون وسطی، رنسانس، و دوران استعمار اروپا یافت. فریب در طول جنگ جهانی اول به کار گرفته شد[۳] و در طول جنگ جهانی دوم اهمیت بیشتری یافت. در دوران مدرن، ارتش‌های چندین کشور تاکتیک‌ها، تکنیک‌ها و رویه‌های فریب را به دکترین کامل تبدیل کرده‌اند.[۴][۵]

بسیاری از فعالیت‌های نظامی استاندارد را می‌توان فریب در نظر گرفت، اما فریب محسوب نمی‌شوند. به عنوان مثال، یک واحد ممکن است برای تکمیل سازماندهی و تمرین قبل از مأموریت به یک منطقه تجمع حرکت کند. استتار وسایل نقلیه، تجهیزات و پرسنل در منطقه تجمع با هدف گیج کردن دشمن، یک تاکتیک فریب استاندارد است. فریب نظامی پیچیده‌تر از فعالیت‌های فریب ساده است، به طوری که یک واحد عمداً یک تلاش پیچیده را برنامه‌ریزی و اجرا می‌کند که باعث می‌شود تصمیم‌گیرنده دشمن هدف، اقدامی را انجام دهد که برای دشمن مضر و برای طرفی که فریب را به کار می‌گیرد، مفید باشد. استثنا در دکترین ایالات متحده، فریب در حمایت از عملیات امنیتی است. فریب در حمایت از عملیات امنیتی به جای اینکه باعث شود تصمیم‌گیرنده دشمن اقدام خاصی انجام دهد، طرح امنیت عملیات یک واحد خودی را تقویت می‌کند تا به پنهان کردن مهم‌ترین جزئیات مأموریت واحد خودی کمک کند.[۶]

فریب نظامی همچنین ارتباط نزدیکی با امنیت عملیات دارد، به این صورت که امنیت عملیات تلاش می‌کند اطلاعات حیاتی در مورد قابلیت‌ها، فعالیت‌ها، محدودیت‌ها و اهداف یک سازمان را از دشمن پنهان کند، یا توضیح جایگزین قابل قبولی برای جزئیاتی که دشمن می‌تواند مشاهده کند، ارائه دهد، در حالی که فریب، اطلاعات نادرست را در تلاش برای گمراه کردن دشمن آشکار می‌کند.

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. U.S. Army Combined Arms Center (26 February 2019). FM 3–13.4: Army Support to Military Deception (PDF). Washington, D.C.: U.S. Army Publishing Directorate. pp. 2–8. Archived from the original (PDF) on 10 October 2020. Retrieved 7 October 2020.
  2. Baker, Richard (17 November 2011). "The lost and found art of deception". Army.mil. Washington, D.C.
  3. Ragucci, Jason (30 November 2015). "Good luck, Charlie". Army.mil. Washington, D.C.
  4. Director Joint Force Development (26 January 2012). Joint Publication 3–13.4: Military Deception (PDF). Washington, D.C.: Chairman of the Joint Chiefs of Staff. p. xiii.
  5. Hamilton, David L. (1986). Deception in Soviet military doctrine and operations (PDF). Monterey, California: Naval Postgraduate School. p. 3.
  6. Gipe, George W. (Winter 1973). "Camouflage, Camouflage: Wherefore Art Thou, Camouflage?". The Engineer. Ft. Belvoir: U.S. Army Engineer School. pp. 21, 24 via گوگل بوکس.

پیوند به بیرون

[ویرایش]