برتری هوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برتری هوایی به معنای درجه‌ای از برتری یکی از طرفین جنگ بر دیگری در نبرد هوایی است که هدایت جریان عملیات را برای نیروهای زمینی، دریایی و هوایی صاحب برتری هوایی تضمین کرده و اجازهٔ مداخله پیشگیرانه را به نیروی دشمن ندهد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. "air superiority." The Oxford Essential Dictionary of the U.S. Military. Oxford University Press, 2001, 2002. Answers.com 10 Jun. 2012. http://www.answers.com/topic/air-superiority