گروه ارتش جنوب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گروه ارتش جنوب
Heeresgruppe Süd
XXXXX
Bundesarchiv Bild 183-B24543, Hauptquartier Heeresgruppe Süd, Lagebesprechung.jpg
جلسه توجیهی در مرکز گروه ارتش جنوب در پولتاوا، ۱ ژوئن ۱۹۴۲
کشور آلمان
رستهنیروی زمینی آلمان
نبردهاجنگ جهانی دوم:

گروه ارتش جنوب (به آلمانی: Heeresgruppe Süd) عنوان چهار گروه ارتش نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در برهه‌های زمانی متفاوت در طول جنگ جهانی دوم به نبرد پرداختند.

تشکیل[ویرایش]

یگانی تحت عنوان «گروه ارتش جنوب» در مجموع چهار مرتبه در برهه‌های زمانی مختلف تشکیل گردید. نخستین بار ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ از قرارگاه ارتش دوازدهم به منظور ایجاد گروه ارتش جنوب استفاده شد. در این زمان این گروه ارتش شامل ارتش‌های هشتم، دهم و چهاردهم بود.[۱]

تاریخچه عملیاتی[ویرایش]

شوروی[ویرایش]

۱۹۴۱[ویرایش]

گروه ارتش جنوب بر طبق طرح عملیاتی بارباروسا وظیفه «انهدام نیروهایی از شوروی در گالیسیا و غرب اوکراین که همچنان در غرب رود دنیپر هستند و تصرف زود هنگام گذرگاه‌های رود دنیپر در کی‌یف و جنوب آن» را بر عهده داشت.[۲] این گروه ارتش که در فضای تنگ بین مرداب‌های پریپیات و کوه‌های کارپات متمرکز شده بود[۳]، تحت فرماندهی فیلد مارشال گرت فن روندشتت با آغاز عملیات بارباروسا از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱[۴]، تهاجم خود به اوکراین را آغاز کرد. شوروی که در طرح‌ریزی دفاعی خود اوکراین را محور اصلی تهاجم آلمانی‌ها پیشبینی می‌کرد، بزرگترین تمرکز قوا را در این منطقه قرار داده بود. نیروهای ارتش سرخ در این قسمت دست به دفاعی شدید زدند و موظف به اجرای بلافاصله ضد حملات گردیدند. موفقیت اولیه گروه ارتش جنوب را می‌توان در متوقف ساختن و دفع این ضد حملات نیروهای دارای برتری عددی شوروی دید. این نبردهای شدید هر دو طرف را متحمل خسارات و تلفات زیادی کرد. بدین ترتیب، با توجه به این درگیری‌های مرزی در ماه ژوئن، گروه ارتش جنوب از سایر نیروهای آلمانی در پیشروی عقب ماند.[۵] در این شرایط منطقه مردابی پریپیات که بخش جنوبی حوزه عملیاتی نیروهای آلمانی در جبهه شرقی را از بخش جنوبی آن جدا کرده بود، امکان دریافت کمک توسط گروه ارتش جنوب از سایر یگان‌های آلمانی تا پس از ناحیه کی‌یف را از بین برده بود.[۶]

در نهایت روز ۳۰ ژوئن لویو به تصرف نیروهای گروه ارتش جنوب درآمد[۷] و نیروهای شوروی شروع به عقب‌نشینی به سمت استحکامات مرز سال ۱۹۳۹ با لهستان موسوم به خط دفاعی استالین کردند. با این حال با فشار نیروهای زرهی گروه ارتش جنوب برای گشودن راهی در بین مواضع دشمن، با تزلزل خط دفاعی قوای ارتش سرخ، این گروه ارتش ۱۰ ژوئیه موفق شد با شکستن خط دفاعی دشمن راه کی‌یف را در پیش بگیرد.[۸]

حضور نیروهای ارتش سرخ در مرداب‌های پریپیات و اراضی شرق آن در جناح شمالی گروه ارتش جنوب، در سه‌ماهه آغازین خطری جدی نسبت به عملیات‌های این گروه ارتش بود. پس از پایان نبرد کیف، گروه ارتش جنوب فضای بازتری جهت ادامه عملیات پیش روی خود داشت اما وضعیت ضعیف تدارکاتی آن پس از گذر از رود دنیپر تشدید گشته بود.[۹]

۱۹۴۲[ویرایش]

نیروهای شوروی اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ در خط مقدمی فراخ از دو طرف شهر ایزیوم یورشی علیه گروه ارتش جنوب صورت دادند که موجب رخنه آن‌ها در خطوط آلمانی‌ها و پیشروی بدون درگیری آن‌ها شد. این مسئله مسیر پولتاوا و دنیپروپتروفسک و تمامی جناح جنوبی ارتش ششم را بازکرد و پل‌هایی را که شریان‌های حیات ارتش‌های یکم زرهی و هفدهم به حساب می‌آمد، در خطر قرار داد. به هر صورت، با عدم بهره‌گیری ارتش سرخ از این شرایط، گروه ارتش جنوب فرصت یافت مواضع خود در جناحین این رخنه را تقویت کند.[۱۰]

در سال ۱۹۴۲ و طی عملیات آبی در قفقاز و جنوب روسیه، گروه ارتش جنوب به دو قسمت گروه ارتش آ و گروه ارتش بی تقسیم گشت.

۱۹۴۳[ویرایش]

گروه ارتش دن و باقی مانده گروه ارتش ب در فوریه ۱۹۴۳ با هم ترکیب گشتند تا دوباره گروه ارتش جنوب را به وجود آورند. ارتش ششم نیز که در نبرد استالینگراد به شدت آسیب دیده بود، بازسازی گشت و در مارس ۱۹۴۳ به گروه ارتش جنوب پیوست. در ۴ آوریل ۱۹۴۴ گروه ارتش جنوب با عنوان گروه ارتش شمال اوکراین دوباره سازماندهی گشت و تا ۲۸ سپتامبر با همین نام وجود داشت.

۱۹۴۴[ویرایش]

در سپتامبر ۱۹۴۴ گروه ارتش جنوب اوکراین نام خود را به گروه ارتش جنوب تغییر داد. در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم در اروپا باقی مانده نیروهای گروه ارتش جنوب که در حال عملیات در اتریش و چکسلواکی بودند، نام خود را به گروه ارتش اوستمارک تغییر دادند. این گروه از آخرین یگان‌های بزرگ آلمان بود که تسلیم متفقین گشت.

فرماندهان[ویرایش]

Balkenkreuz.svg فرماندهان[۱۱] Balkenkreuz.svg
مرتبه تشکیل تصویر نام درجه آغاز فرماندهی پایان فرماندهی
اول
Bundesarchiv Bild 183-S37772, Gerd v. Rundstedt.jpg
گرت فن روندشتت ارتشبد WMacht H OF9 GenOberst h 1935-1945.svg ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ ۲۶ اکتبر ۱۹۳۹
دوم
Bundesarchiv Bild 183-S37772, Gerd v. Rundstedt.jpg
گرت فن روندشتت فیلدمارشال WMacht H OF10 GenFeldmarschall h 1945.jpg ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۱ ۱ دسامبر ۱۹۴۱
Bundesarchiv Bild 183-B05284, Walter v. Reichenau.jpg
والتر فن رایشناو فیلدمارشال WMacht H OF10 GenFeldmarschall h 1945.jpg ۳ دسامبر ۱۹۴۱ ۱۶ ژانویه ۱۹۴۲
Bundesarchiv, Hermann Hoth.jpg
هرمان هوت
(موقت)
ارتشبد WMacht H OF9 GenOberst h 1935-1945.svg ۱۶ ژانویه ۱۹۴۲ ۱۹ ژانویه ۱۹۴۲
Bundesarchiv Bild 146-1977-120-11, Fedor von Bock.jpg
فدر فن بک فیلدمارشال WMacht H OF10 GenFeldmarschall h 1945.jpg ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲ ۷ ژوئیه ۱۹۴۲
سوم
Bundesarchiv Bild 183-H01757, Erich von Manstein.jpg
اریش فن مانشتاین فیلدمارشال WMacht H OF10 GenFeldmarschall h 1945.jpg ۱۲ فوریه ۱۹۴۳ ۳۱ مارس ۱۹۴۳
چهارم
Bundesarchiv Bild 146-1984-018-27A, Johannes Friessner.jpg
یوهانس فریسنر ارتشبد WMacht H OF9 GenOberst h 1935-1945.svg سپتامبر ۱۹۴۴ دسامبر ۱۹۴۴
Bundesarchiv Bild 183-2007-0313-500, Rumänien, Otto Wöhler bei Lagebesprechung.jpg
اتو وولر ارتشبد WMacht H OF9 GenOberst h 1935-1945.svg دسامبر ۱۹۴۴ آوریل ۱۹۴۵
Bundesarchiv Bild 146-1995-027-32A, Lothar Rendulic.jpg
لوتار رندولیک ارتشبد WMacht H OF9 GenOberst h 1935-1945.svg دسامبر ۱۹۴۴ آوریل ۱۹۴۵
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg Flag of the NSDAP (1920–1945).svg

منابع[ویرایش]