جنگ‌افزار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گونه‌هایی از جنگ‌افزار

سِلاح یا جَنگ‌اَفزار، وسیله‌ای است که برای کشتار و تخریب به‌کار می‌رود. از برخی سلاح‌ها برای کاربردهای غیرنظامی مانند ورزش، تفریح و شکار نیز استفاده می‌شود. اسلحه برای افزایش تاثیر و دقت در عمل جنگاوری و شکار، اعمال قانون و دفاع شخصی استفاده می شود. در مواردی ممکن است به هر چیزی که باعث برتری در موقیعت‌های استراتژیک، روحی، روانی و اقتصادی و... نسبت به حریف یا دشمن می‌شود، سلاح اطلاق شود.

دربرخی موارد، چیزهایی مثل چوب، وسیله‌ نقلیه و بطری می‌توانند به عنوان اسلحه کاربرد داشته باشند، اسلحه‌های ساده مثل تبر، چماق و شمشیر از این دست هستند. با پیشرفت صنایع و دستاوردهای بشری سلاح‌هایی با ساختار پیچیده‌تر پا به عرصه وجود گذاشتند.سلاح های گرم، تانک، موشک بالستیک قاره‌پیما، سلاح های بیولوژیک و سلاح های سایبری از جمله ی این دستاورد ها در این عرصه هستند. چیزهایی مانند ویروس‌ که در ماهیت کاربردی به عنوان سلاح ندارند می تواند با دستکاری به عنوان سلاح استفاده شوند.

پیشینه

بهرام چوبین سردار ایرانی دورهٔ ساسانی، هنگام بازدید از محل فوران نفت خام در ناحیه بادکوب (باکو) با توجه به قدرت اشتعال‌زایی این ماده، بر آن شد تا نوعی جنگ‌افزار ساختهود و این کار را به مهندسان ارتش ایران واگذار نمود. در مدتی کم‌تر از یک سال، پیکانی ساخته شد شبیه به موشک‌های امروزی که حامل گوی دوکی شکلی بود که به نفت خام آغشته شده بود و از روی تخته‌ای که بر پشت قاطر قرار داشت با کشیدن زه پرتاب می‌شد. این دستگاه از یک زه (رودهٔ خشک شده) و چوب گز ساخته شده بود که بر تخته سوار می‌شد و دارای ضامن بود که دارای پنج خدمتکار بوده‌است که دو نفر از آن‌ها کمانکش بودند و نفر سوم نشانه‌گیری می‌کرده‌است. نفر چهارم مسئول افروختن بخش آغشته به نفت خام بوده و نفر پنجم قاطر را نگه می‌داشته‌است.[۱]

طبقه‌بندی جنگ‌افزارها

جنگ‌افزار متعارف

جنگ‌افزار نامتعارف

جستارهای وابسته

پانویس

  1. «سالروز درگذشت بهرام چوبین و نگاهی به کارهای او». تاریخ ایران در امروز. دریافت‌شده در ۲۲ خرداد ۱۳۸۷.

منابع

  • فاولر، ویل، اسلحه و جنگ‌افزارها در دوران جدید، مترجم سه‍یلا زمانی؛ ویراستاران امیرهادی تاج‌بخش، رضا عش‍ر؛ ته‍ران، انتشارات دله‍ام، ۱۳۸۲.
  • ویکی پدیای انگلیسی، ارجاع به مقاله ی weapon.