فرمان آسمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فرمان آسمان (چینی سنتی: 天命; پین‌یین: Tiānmìngقیومیت بهشت یا تیانمینگ یک مفهوم سیاسی و دینی چینی است که از دوران باستان برای مشروع جلوه دادن حکومت امپراتور یا پادشاه چین مورد استفاده قرار گرفته‌است. بر این اساس، بهشت (天) — که تمام اتفاقات گیتی را در کنترل خود دارد — قیومت را به یک فرمانروای عادل و دادگر، پسر بهشت امپراتوری آسمانی، می‌دهد تا بر چین حکومت کند. اگر امپراتور یا پادشاهی از تخت فرمانروایی خود به زیر کشیده شود، این نشانه آن است که بهشت قیومت را از او بازستانده است. در میان چینیان این باور وجود داشت که بلایای طبیعی‌ای مانند قحطی یا سیل، نشانه آن است که بهشت از فرمانروا راضی نیست و به همین دلیل، معمولاً فرمانروایان پس از چنین رویدادهایی با شورش مردم خود روبرو می‌شدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]