ازدواج کودکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ازدواج کودکان، ازدواج در کودکی نوعی ازدواج رسمی یا غیر رسمی است که که در آن فرد قبل از رسیدن به ۱۸ سالگی وارد پیمان زناشویی می‌شود.[۱][۲] حداقل سن ازدواج تعیین شده از جانب قانون در بسیاری از حوزهءهای قضایی ۱۸ سال می‌باشد، خصوصاً در مورد دختران؛ و حتی بعضاً قرار داشتن در ۱۸ سالگی نیز شامل قانون مذکور می‌شود. در این میان حوزءهای قضایی متعددی ازواج زودهنگام‌تر را با رضایت والدین یا در موارد خاصی همچون بارداری نوجوانان مجاز می‌دانند. قوانین سن رضایت (سنی که در آن صلاحیت فرد، به طور معمول دختران، به رضایت برای رابطه جنسی مورد قبول قانون است) به منظور محافظت از کودکان در برابر قرار گرفتن در معرض بهره‌کشی جنسی و همچنین قاچاق کودکان وضع شده‌اند، و تا حدودی به ازدواج کودکان نیز مرتبط است. ازدواج در کودکی بر هر دوی پسران و دختران تاثیرات منفی می‌گذارد، هرچند غریب به اتفاق آنهایی که صدمه می‌بینند دختران‌اند. بیشتر ایشان موقعیت اقتصادی-اجتماعی ضعیفی دارند.[۳]

در سطح اتحادیه اروپا و سطح بین‌المللی، ازدواج کودکان یکی از اشکال ازدواج اجباری به شمار می‌رود و مصداق نقض حقوق بشر و نمونه‌ای از خشونت جنسیتی است.[۴]

ازدواج کودکان در ایران[ویرایش]

با توجه به ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی ایران، ازدواج کودکان با اجازه والدین و مجوز دادگاه امکان پذیر است.
ماده ۱۰۴۱
عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به سن ۱۳ سال تمام شمسی و پسر قبل از رسیدن به سن ۱۵ سال تمام شمسی منوط است به اذن ولی به شرط رعایت مصلحت با تشخیص دادگاه صالح.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Child Marriage UNICEF (2011)
  2. Child Marriage ICRW (2010)
  3. A Note on Child Marriage UNICEF (July 2012), page 3
  4. «Forced Marriage frm a Gender Perspective». European Parliment، February 2016. بازبینی‌شده در 2 August 2016. 
  5. قانون مدنی