زنای محصنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زنای مُحصِنِه به زنایی گفته می‌شود در حالی که یکی یا هر دو طرف آن متأهل باشند. البته کلمه «محصنة» به معنای زنِ شوهردار است.[۱] طبق روایاتی که از پیشوایان شیعه وارد شده‌است، حد شرعی زنای محصنة به این شرح است:

اگر زن و مرد زناکننده جوان باشند (هنوز قوه شهوت در آنها قوّت داشته باشد)، فقط سنگسار می‌شوند

اگر زن و مرد زناکننده پیر باشند (و با اینکه قوه شهوت در آنها ضعیف شده، زنا کرده‌اند)، هم صد ضربه شلاق می‌خورند و هم سنگسار می‌شوند[۲]

البته اگر یگی از زوجین در سفر باشد و یکی از زوجین زنا کند، سنگسار نمی‌شود. زیرا طبق نظر شیعه، یکی از شرایط سنگسار کردن شخص زناکار این است که همسرش در دسترس او باشد و امکان نزدیکی وجود داشته باشد.[۳]

حرام شدن ازدواج[ویرایش]

طبق نظر شیعه، مردی که (دانسته یا ندانسته) با زن شوهرداری (شوهر دائمی یا موقت) زنا کند آن مرد تا ابد نمی‌تواند با آن زن ازدواج کند. اگرچه بعداً آن زن از شوهر خود طلاق بگیرد (خواه شوهرش به آن زن دخول کرده باشد یا نکرده باشد)[۴]

توبه شخص زناکار[ویرایش]

اگر زناکار پیش از ثابت شدن زنا، توبه کند؛ حد شرعی از او ساقط شده و بر او جاری نمی‌شود. اما شروط اندر شروط است.اما اگر پس از ثابت شدن زنا توبه نماید، در زمان حضور پیشوا، آن پیشوا اختیار دارد که او را ببخشد یا حدّ بر او جاری کند. شیعیان احتمال می‌دهند که در زمان غیبت نیز ولی فقیه چنین اختیاری داشته باشد

توبه در نظام کیفری، جرایم حدی و سنگین مانند زنا، محاربه و جرایمی که مجازاتی مانند اعدام و… دارد را شامل می‌شود و در تمام جرایم سنگین و سبک نیز می‌تواند موثر باشد. تشخیص این‌ موضوع که در مورد کدام مجرم و در مورد کدام جرم انجام‌شده می‌توان از توبه استفاده کرد، در حوزه اختیارات قاضی است؛ به این معنا که وقتی مجرمی برای معرفی خود به عنوان شخصی که توبه کرده است، مراجعه می‌کند، تشخیص پذیرفتن آن و استفاده از تخفیف‌های مزبور به نظر قاضی بستگی دارد.همچنین ماده ۱۱۴ قانون مجازات اسلامی ایران به این نکته اشاره دارد که : در جرائم موجب حد به استثنای قذف و محاربه هرگاه متهم قبل از اثبات جرم، توبه کند و ندامت و اصلاح او برای قاضی محرز شود، حد از او ساقط می گردد. همچنین اگر جرائم فوق غیر از قذف با اقرار ثابت شده باشد، در صورت توبه مرتکب حتی پس از اثبات جرم، دادگاه می تواند عفو مجرم را توسط رئیس قوه قضائیه از مقام رهبری درخواست نماید. تبصره ۱- توبه محارب قبل از دستگیری یا تسلط بر او موجب سقوط حد است.

تبصره ۲- در زنا و لواط هرگاه جرم به عنف، اکراه و یا با اغفال بزه دیده انجام گیرد، مرتکب درصورت توبه و سقوط مجازات به شرح مندرج در این ماده به حبس یا شلاق تعزیری درجه شش یا هر دو آنها محکوم می شود.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. محمد معین و دیگران، سرواژهٔ «محصنه»، فرهنگ لغت معین (بازیابی در ۱۶ آوریل ۲۰۱۸).
  2. موسوی خمینی، سید روح اللَّه، تحریر الوسیلة، ج‏ 2، ص 463، مسألة دوم، ناشر: مؤسسه دار العلم‏، چاپ اول‏، قم- ایران؛ طوسی، الإستبصار، ج 4، ص 202، دار الکتب الإسلامیه تهران، 1390 هجری قمری، عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (ع) قَالَ قَضَی أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (ع) فِی الشَّیْخِ وَ الشَّیْخَةِ أَنْ یُجْلَدَا مِائَةً وَ قَضَی فِی الْمُحْصَنِ الرَّجْم‏...
  3. «عاملی، حر، وسائل‌الشیعة، ج 28، ص 74، 34242 و 34243، مؤسسه آل البیت قم، 1409 هـ ق.».
  4. موسوی‏، شریف مرتضی، علی بن حسین، رسائل الشریف المرتضی، سید مهدی رجائی‏، ج‏1، ص 130، ناشر: دار القرآن الکریم‏، قم- ایران‏، چاپ اول، 1405 هـ ق؛ تحریر الوسیلة، ج‏2، ص: 281، مسألة 22
  5. تحریر الوسیلة، جچ‏2.

جستارهای وابسته[ویرایش]