حیوان‌خواهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
طراحی قرن پانزدهم نشان دهنده رابطه سگ و زن، از هفت اورنگ عبدالرحمن جامی،[۱] ایران قرون وسطی، اصفهان
مینیاتور هندی قرن هجدهم، نشان‌دهنده عمل حیوان‌خواهی یک زن
جماع با بز یونان باستان، لوح هفدهم(XVII) از انواع روابط جنسی ‏(en) اثر اف. کی فوربرگ، مصور شده توسط ادوار-آنری آوریل

حیوان‌بازی یا حیوان‌خواهی یک نوع نابهنجاری جنسی است که در آن افراد با حیوانات تماس جنسی می‌گیرند. نوع اتفاقی آن در شبانان و گله‌داران و مهتران مشاهده می‌گردد ولی نوع مرضی آن در افراد عقب‌مانده و فاقد شعور و دارای محرومیت‌های جنسی دیده می‌شود، برخی از این منحرفین دچار سادیسم نیز بوده و هنگام عمل جنسی حیوان را شکنجه کرده و می‌کشند.[۲]

حیوان‌بازی در تعداد معدودی از کشورها غیرقانونی نیست اما در اکثر نقاط دنیا همچون هلند و کانادا این عمل تحت لوای قانون حمایت از حیوانات حیوان‌آزاری و یا قانون جنایت در برابر طبیعت در ایالات متحده آمریکا غیرقانونی است و جرم محسوب می‌گردد.

تصویری از سطح خارجی معبد خاجوراهو نشان دهنده رابطه مرد با اسب

در اسلام[ویرایش]

شیعه[ویرایش]

در فقه شیعه این کار حرام است و تعزیر دارد. اگر کسی سه بار تعزیر شود بار چهارم اعدام خواهد شد.[۳]

در روایات آمده‌است جانوری که آلت جنسی در او سپوخته شده‌است، نجس و حرام‌گوشت است. اگر گوشتی باشد (مانند گوسفند و شتر و گاو که گوشتش حلال و رایج باشد) باید بکشند و جسدش را بسوزانند. اگر گوشتی نبود و سواری بود (مانند خر و اسب) باید به شهر دیگری ببرند و به دیگران بفروشند.[۴]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Zoophilia»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۱ اگوست ۲۰۱۰).

پانویس[ویرایش]

  1. حسین نوین و یاسمن معصومی نیارق. «بازتاب اوضاع اقتصادی در ادبیات دوره تیموری». پرتال جامع علوم انسانی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (ensani.ir)، 1 دی 1389 (تأیید شده 31 خرداد 1390). 18 (236). بازبینی‌شده در 17 اردیبهشت 1395. 
  2. جزوه پزشکی قانونی. بازدید: اکتبر ۲۰۱۶.
  3. موسوی مصطفوی خمینی، سید روح‌الله. تحریر الوسیله. ج. ۲. قم: مؤسسه مطبوعات دارالعلم. ۴۹۶. 
  4. شیخ حر عاملی، محمد بن حسن. وسائل الشیعة. الجزء ٢٨. قم: مؤسسة آل البیت (ع)، ١٤٠٩ ه. ق. ٣٥٧.