قمار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اثری از میشلانجلو مریسی

قمار یا مَنگیا[۱] (به انگلیسی: Gambling) شرط‌بندی بر سر پول، یا هر چیز دارای ارزش اقتصادی، با پیشامد و نتیجه نامشخص، که با هدف برنده شدن پول یا هر کالای با ارزش دیگر انجام می‌گیرد گفته می‌شود.[۲] و یا به شرط‌بندی که میان دو یا چند نفر در یک بازی انجام می‌گیرد گفته می‌شود.[۳] قمار می‌تواند به صورت سازماندهی شده، در مراکزی به نام کازینو یا قمارخانه، که توسط فردی بی‌طرف مدیریت می‌شود، انجام بگیرد.[۴]

تاریخچه[ویرایش]

قدمت شرط بندی به دوره پارینه سنگی، یعنی پیش از تاریخ مکتوب باز می‌گردد. قدیمی‌ترین تاس‌های شش وجهی در بین النهرین کشف شده‌اند و قدمت آن به حدود 3000 سال قبل از میلاد می‌رسد. اگرچه این تاس‌ها بر اساس «قاب بازی» که قدمت آن به هزاران سال قبل بازمی‌گردد ساخته شده‌اند.

در چین، خانه‌های قمار در هزاره اول قبل از میلاد رواج داشته‌ و شرط بندی روی حیوانات جنگی رایج بوده است. همچنین بازی های لوتو و دومینو (پیش درآمدهای بازی پای گو Pai Gow) در اوایل قرن دهم در چین ظاهر شدند. کارت های بازی در قرن نهم پس از میلاد در چین ظاهر شدند.

تحقیقات نشان می‌دهد که قدمت شرط بندی در ژاپن به قرن چهاردهم باز می‌گردد.

پوکر محبوب‌ترین بازی کارتی در ایالات متحده، برگرفته از بازی ایرانی آس ناس As-Nas است که قدمت آن به قرن هفدهم می‌رسد.

اولین کازینوی شناخته شده، ریدوتو Ridotto، در سال 1638 در ونیز شروع به کار کرد.

بریتانیای کبیر

شرط بندی برای قرن‌ها یک فعالیت تفریحی اصلی در بریتانیای کبیر بوده است. اسب دوانی برای بیش از سه قرن موضوع مورد علاقه جهت فعالیت‌های شرط بندی بوده است. این رقابت‌ها که به شدت تحت نظارت حکومت بوده از منظر تاریخی با مخالفت‌های بسیاری از سوی پروتستان‌های اوانجلیکا و اصلاح طلبان اجتماعی مواجه بوده است.

ایالات متحده

شرط بندی برای قرن‌ها یک فعالیت محبوب در ایالات متحده بوده است. همچنین در طول همین دوران، در بسیاری از مناطق توسط قانون سرکوب شده است. در اوایل قرن بیستم، شرط بندی تقریباً به طور یکنواخت در سراسر ایالات متحده غیرقانونی اعلام شد. این امر به رشد مافیا و سایر سازمان‌های جنایتکار کمک شایانی کرد. از اواخر قرن بیستم شاهد نرم شدن نگرش قانون گذاران و رفع ممنوعیت نسبت به جنبه‌های مختلف شرط بندی بوده‌ایم.

قمار در قوانین جمهوری اسلامی[ویرایش]

در قانون مجازات جمهوری اسلامی ایران، در ماده ۷۰۵ آمده است:

قماربازی با هر وسیله‌ای، ممنوع و مرتکبین آن به یک تا شش ماه حبس یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌شوند و در صورت تجاهر به قمار بازی، به هر دو مجازات محکوم می‌گردند.

همچنین در ماده ۴۶۵ قانون مدنی ایران نیز بیان شده است:

قمار و گروبندی باطل و دعاوی راجعه به آن مسموع نخواهد بود.

اعتیاد به قمار[ویرایش]

شرط‌بندی و قمار بازی می‌تواند به تدریج حالت افراطی و غیرعادی به خود گرفته و باعث معتاد شدن فرد، به انجام آن شود. این نوع وابستگی که بر اثر تغییر در الگوهای ذهنی فرد به وجود می‌آید، در زمره اعتیادهای رفتاری، قلمداد می‌شود.[۵]

اعتیاد به قماربازی بازی یا سندروم قماربازی یک بیماری روانی است که قابل مقایسه با اعتیاد به الکل و مواد مخدر است. در این اعتیاد، درست مانند انواع دیگر اعتیاد، سیستم پاداش‌دهی مغز دچار اختلال است. تشخیص بیماری بر این مبنا است که شخص مود نظر برای ترک قماربازی تلاش کرده اما موفق نشده است و بازی نکردن به احساس بی‌قراری و آزردگی او می‌انجامد.

علایم دیگر اعتیاد به قماربازی می تواند بازی کردن با پول بیش‌تر و بیش‌تر ، میل به انتقام گرفتن در پی باخت و پیوسته در فکر قمار بازی یا راه‌های به دست آوردن پول بیشتر برای قماربازی باشد. بسیاری به این علت قماربازی می‌کنند که احساسات منفی، برای نمونه اضطراب و ملال خود را کاهش دهند.[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Saleminejad, Hossein. "معنی منگیا | لغت‌نامه دهخدا". www.vajehyab.com. Retrieved 2018-08-07.
  2. "Gambling and the Law®".
  3. Humphrey, Chuck. "Gambling Law US". Gambling Law US. Archived from the original on 5 May 2016. Retrieved 2012-09-22.
  4. "United Kingdom Office of Public Sector Information: Definition as Gaming". Opsi.gov.uk. Retrieved 2012-09-22.
  5. «انجمن قماربازان گمنام». وب سایت همراه - بهبودی از اعتیاد.
  6. «اعتیاد به قماربازی». Mind. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۲۵.