فوروزماید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از فورزماید)
پرش به: ناوبری، جستجو
فوروزماید
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
4-chloro-2-(furan-2-ylmethylamino)- 5-sulfamoylbenzoic acid
داده‌های بالینی
Licence data US Daily Med:link
رده بارداری. C(AU) C(US)
وضعیت حقوقی Prescription only
Routes Oral, IV, IM
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی 43-69%
Metabolism hepatic and renal glucuronidation
نیمه‌عمر up to 100 minutes
دفع renal 66%, biliary 33%
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 54-31-9 YesY
ATC code C03CA01
پاب‌کم CID 3440
بانک‌دارو DB00695
کم‌اسپایدر 3322 YesY
UNII 7LXU5N7ZO5 YesY
KEGG D00331 YesY
ChEBI CHEBI:47426 YesY
ChEMBL CHEMBL35 YesY
داده‌های شیمی
فرمول C12H11ClN2O5S 
وزن مولکولی 330.745 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 YesY(what is this?)  (verify)

فورزماید (به انگلیسی: Furosemide)‏ داروی مدر (ادرار آور) است که بر قوس لوله هنله در گلومرولهای کلیه اثر می‌کند. نام دیگر آن لازیکس است. فورزماید موجب افزایش دفع کلسیم و پتاسیم می‌شود. این دارو در افزایش فشار خون، ادم ریه حاد، آسیت و... کاربرد دارد.

اشکال دارویی: آمپول، قرص

محتویات

موارد مصرف [ویرایش]

فوروزماید‌ برای درمان پرفشاری خون مصرف می‌شود. همچنین برای کاهش ادم عمومی، افزایش جریان ادرار و در نتیجه کاهش وزن (برای ورزشکاران به عنوان دوپینگ محصوب می‌شود -سستی و بی‌حالی از عواقب آن است)، ادم ریه حاد، آسیت و... استفاده میشود.

مکانیسم اثر [ویرایش]

ديورتيك‌های لوپ هنله شامل فورزماید، بومتانید و اتاکرینیک اسید، قویترين ديورتيك‌های در دسترس هستند. آن‌ها كانال‌های سديم و كلرايد را در بخش صعودی قوس هنله نفرون مهار می‌كنند و از بازجذب سديم جلوگيری می‌كنند و همین امر منجر به افزايش ترشح ادرار می‌شود. این دسته از مدرها اتساع عروق محيطی را به اندازه ديورتيك‌های تيازيدی كاهش نمی‌دهند. بنابراين همه جانبه عمل نكرده و به اندازه كافی در كاهش فشار خون موثر نيستند. به‌منظور افزايش ادرار ديورتيك‌های لوپ از تيازيد‌ها بسيار موثرترند و به‌طور متداول بيشتر در درمان بيماران با حجم بالای مايع به كار می‌روند.با اثر بر روی قوس هنله موجب افزایش دفع کلسیم، پتاسیم وآب می‌شود.

عوارض جانبی [ویرایش]

کاهش سدیم خون، هیپوکالمی و هیپومنیزیمی، آلکالوز ناشی از کمی کلرور خون، افزایش دفع کلسیم، کاهش فشارخون، تهوع، اختلالات گوارشی، افزایش اوره خون و نقرس، افزایش موقت غلظت کلسترول و تری ‏گلیسرید پلاسما با مصرف این دارو گزارش شده است.

جستارهای وابسته [ویرایش]

مدر

مدرهای لوپ هنله

منابع [ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷
  • سیسیل، مبانی طب داخلی، تهران ۲۰۰۴