فشار خون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فشار خون به نیرویی گفته میشود که توسط خون در جریان به دیوارهی رگها وارد میآید و یکی از علائم اصلی حیات است. فشار خون با جریان یافتن به شاهرگها و به رگها کم میشود. اصولا فشارخون در بخشهاي مختلف سيستم گردش خون متفاوت است ولي در اندازه گيري ، فشار خون به دو نوع فشارخون سيستولي و دياستولي مجزا مي شود. فشار خون سيستولي معمولاً به فشار خونی که در سرخرگهاي سيستميك است گفته میشود و فشارخون دياستولي به فشارخون وريد اجوف . فشارخون در سيستم گردش خون ريوي كمتر است. معمولترین روش اندازهگیری فشار خون بهوسیله فشارسنج است که با استفاده از ارتفاع جیوه برای اندازهگیری فشار خون در حال چرخش در رگها استفاده میکند. با اینکه خیلی از فشارسنجهای فعلی دیگر از جیوه استفاده نمیکنند، فشار خون هنوز در تمام دنیا با mmHg یا میلیمتر جیوه اندازهگیری میشود.
به عارضه افزایش فشار خون بیش از حد طبیعی، فشار خون بالا یا پرفشاری خون گفته می شود. همچنين كاهش فشارخون را هيپوتانسيون مي نامند.
