هیپوکالمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هیپوکالمی
An ECG in a person with a potassium level of 1.1 showing the classical ECG changes of ST segment depression, inverted T waves, large U waves, and a slightly prolonged PR interval.
آی‌سی‌دی-۱۰ E87.6
آی‌سی‌دی-۹ 276.8
دادگان بیماری‌ها ۶۴۴۵
مدلاین پلاس 000479
ای‌مدیسین emerg/273
پیشنت پلاس هیپوکالمی
سمپ D007008

منظور از هیپوکالمی (به انگلیسی: Hypokalemia) کاهش سطح خونی یون پتاسیم در بدن است. میزان طبیعی پتاسیم خون معمولاً ۳٫۵ تا ۵٫۰ mmol/Lاست که کاهش آن را هیپوکالمی می‌خوانند. هیپوکالمی می‌تواند از اثرات جانبی برخی داروها باشد.[۱][۲]

متابولیسم پتاسیم در بدن[ویرایش]

یون پتاسیم (K+) اصولاً یک یون داخل سلولی است (۹۵٪ آن) لذا در پلاسمای خون نسبتاً در سطح پائینی قرار دارد (تا ۵٫۰ mmol/L) ولی درون سلولها تجمع زیادی دارد (در حدود ۱۰۰ mmol/L). پتاسیم در ایجاد پتانسیل عمل سلولهای عصبی و قلبی بسیار مهم است همچنین در انتقال مواد از غشای سلول.

بهترین منابع غذایی پتاسیم؛ آرد سویا، لوبیا سفید، عدس، موز و اسفناج می‌باشد. ولی در بیشتر موادغذایی وجود دارد.

علل هیپوکالمی[ویرایش]

کاهش پتاسیم خون (هایپوکالمی) در مواردی همچون کاهش دریافت غذایی و در وضعیت کاتابولیک، اسهال، استفراغ، سیروز کبدی و یا آسپیراسیون رخ می‌دهد. علاوه بر این مصرف بعضی داروها همچون داروهای مدر فاقد قابلیت احتباس یون پتاسیم نیز باعث کاهش سطح پتاسیم خون می‌شوند. از برخی داروهایی که موجب هیپوکالمی می‌شوند می‌توان به مدرهای لوپ هنله (مانند فوروزمایدآمینوگلیکوزیدها (مانند جنتامایسین و توبرامایسینآمفوتریسین بی و داروهای دیگری مانند استروئیدها، شیرین‌بیان و گاهی آسپرین اشاره کرد.[۳][۱]

علائم کمبود[ویرایش]

علائم کمبود آن در بدن شامل موارد زیر است: خستگی، انقباض و ضعف عضلانی، خواب آلودگی، یبوست ، نامنظمی ضربان قلب و تأخیر در تخلیه معدی. کاهش بیشتر سطح پتاسیم به فلج شل، تتانی بینجامد. تغییرات ECG در هیپوکالمی عبارتند از موج T مسطح یا معکوس و موج U (موجی که بعد از T دیده میشود.)

درمان هیپوکالمی[ویرایش]

در موارد خفیف درمان عامل ایجاد کننده مانند اسهال کافی است یا مصرف مواد حاوی پتاسیم مانند موز و پرتقال ولی در موارد شدید کلریدپتاسیم وریدی می‌تواند مفید باشد. درنتیجه با تجویز دارو قابل پیشگیری و درمان است وبرای بیمار مشکل ساز نیست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ “Hypokalemia (Low Potassium)”. Chemocare. Retrieved 17 August 2013. 
  2. Abcar, Antoine C. “Evaluation of Hypertension with Hypokalemia”. US National Library of Medicine National Institutes of Health, 2009. Retrieved 17 August 2013. 
  3. Wedro, Benjamin. “Low Potassium (Hypokalemia)”. MedicineNet. Retrieved 17 August 2013. 

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴