روانکننده
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رَوانکنندهها یا مواد افزودنی خمیریکننده و روانکننده بتن یکی از انواع افزودنیهای شیمیایی به بتن طبق آیین نامه بتن ایران (آبا) است. همچنین برای بهبود کارایی بتن تازه از این مواد استفاده میشود.
محتویات |
کارایی [ویرایش]
- بهبود خواص مخلوطهای بتن خشن
- ساخت بتن قابل پرداخت با ماله آهنی
- بتنریزی قطعات با تراکم زیاد آرماتور
- بتنریزی با لوله
- تهیه بتنی فوقالعاده روان
انواع [ویرایش]
معمولا روان کنندهها به دو دسته روان کنندههای معمولی و فوق روان کنندهها تقسیم میشوند. در بازار روان کنندهها به دو صورت مایع و پودری وجود دارند.
- روان کننده بتن مناسب برای استفاده در پمپ بتن که خاصيت ديرگير بتن دارد و بصورت مايع عرضه میکردد.
- فوق روان کننده بتن که بر پايه نفتالين سولفونات است . این نوع فوق روان کننده بتن معمولا بصورت مايع عرضه میگردد.
- فوق روان کننده بتن كه بر پایه تكنولوژی توليد پليمرها توليد میشود.
- سوپر روان کننده بتن یا فوق روان کننده بتن بر پایه پلی کربوکسیلات.
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- آیین نامه بتن ایران (آبا). چاپ هفتم (تجدید نظر اول). تهران: سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور؛ معاونت امور اداری، مالی و منابع انسانی، مرکز مدارک علمی، موزه و انتشارات. ISBN 964-425-596-8. در آدرس http://www.mporg.ir
- «نقش حباب در بتن». وبگاه رسمی. بازبینیشده در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی عمران است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
