ابوالقاسم باخرزی

ابوالقاسم باخرزی شاعر، ادیب، فقیه و دانشمند مسلمانِ شافعی مذهب در عصر خلافت عباسی در دوران طلایی اسلام، در سده چهارم و پنجم هجری بود.وی از باخرزِ ربع نیشابور بود و ابتدا در نیشابور شاگرد بزرگان و ادیبان بود. باخرزی به زبان فارسی و عربی شعر سروده که دیوان فارسی او جز یک قصیده و چند قطعه چیز دیگری در دسترس نیست، اما اشعار و دیوان عربی او بر جای مانده است.همچنین کتابی به نام«دمیة القصر و عمرة اهل العصر» نوشته است.وی در سال ۴۶۷هـجری قمری( ۱۰۷۵میلادی)در باخرز به قتل رسید.

پیوند به بیرون

• مطالبی دربارهٔ باخرزی
• اشعار باخرزی
• [ http://ebooks.ayna.com/bitstream/handle/123456789/432/%D8%AF%D9%85%D9%8A%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%B5%D8%B1-%D9%88%D8%B9%D8%B5%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%94%D9%87%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%B5%D8%B1.pdf?sequence=1 بارگیری کتاب دمیة القصر]

منابع

• تاریخ ادبیات در ایران (۱۰۳۸ -۱۰۳۷ /۲)
• تاریخ ادبیات عربی، عمر فروخ جلد سوم
• سیرالنبلاء (۳۶۴ -۳۶۳ /۱۸
• معجم البلدان از یاقوت حموی (۳۷۶/۱)