حقوق عرفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

حقوق عرفی به قواعد حقوقی گفته می‌شود که ریشه در عرف داشته و بر اساس فرهنگ جامعه به تدریج در طی سالیان دراز در هم تنیده شده، و در دل و جان فرهنگ جوامع جای دارد. از این رو جان‌سخت و دیرپا نیز هست؛ و هرگونه تغییر در آن به آن کندی شکل می‌گیرد. سرپیچی از قوانین عرفی و پیروی نکردن از آن، مجازات‌های گروهی را به دنبال دارد؛ از جمله به طرد شدن از جامعه و محروم شدن از پاره‌ای امتیازات اجتماعی می‌انجامد. به عنوان مثال در رابطه با ازدواج، قوانین عرفی موارد زیر را در بر می‌گیرد: قوانین درون همسری و نیز برون همسری و نیز قوانین مربوط به الگوهای اقامت و مهریه و شیربها.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. اقتباس از «انسان‌شناسی خانواده و خویشاوندی» - تألیف منیژه مقصودی - نشر شیرازه - چاپ اول ۱۳۸۶ – ص ۱۳۷

جستارهای وابسته[ویرایش]