مکروه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مکروه در لغت به معنای ناپسند، ناخوشایند و ناگوار است[۱] و در اصطلاح فقه اسلام، عملی است که ترک آن مطلوب است و پاداش دارد ولی انجامش عذاب ندارد. مانند: پوشیدن لباس سیاه در نماز.تعداد مکروهات قابل احصا نیست چه ترک هر مستحبی خود مکروه تلقی میگردد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. لغتنامه دهخدا[۱]
  2. محمد حسین فلاح‌زاده. آموزش فقه. چاپ بیست و سوم. قم: انتشارات الهادی، تابستان ۸۴. صفحه ۲۲. ISBN 964-400-157-5