محمد حسین رفیعی فنود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محمد حسین رفیعی فنود.JPG
شناسنامه
نام کامل محمد حسین رفیعی فنود
زادروز ۲۰ فروردین ۱۳۲۴
۷۳ سال
زادگاه بیرجند، ایران
همسر(ان) درخشنده تیموریان
تحصیلات دکترای پلیمر
دین اسلام
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی ملی - مذهبی

حسین رفیعی (زاده ۲۰ فروردین ۱۳۲۴ در بیرجندروزنامه‌نگار، نویسنده، زندانی سیاسی، فعال سیاسی ملی - مذهبی و از اعضای شورای ملی صلح است. او که از اساتید بازنشسته دانشگاه تهران است تحصیلاتش را تا مقطع دکترا در امپریال کالج لندن) دنبال کرده است و صاحب امتیاز و مدیر مسئول نشریه شیمی و توسعه بوده است.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

رفیعی تحصیلات مقدماتی را در روستای محل تولدش گذراند و پس از آن به بیرجند رفت. در همین زمان با مطالعه آثار مهندس بازرگان، آیت‌الله طالقانی، سید قطب، آل‌احمد علاقه‌مند به این طیف شد. او پس از گذراندن دوران سربازی و سه سال معلمی در روستاهای زنجان، در رشته شیمی دانشکده علوم دانشگاه تهران قبول شد. حضور در دانشگاه تهران و آشنا شدن با فضای روشنفکری آن زمان که در فضای پس از سرکوب تظاهرات ۱۵ خرداد به سر می‌برد و شرکت در جلسات دکتر شریعتی در حسینیه ارشاد تاثیر عمیقی بر شکل گیری تفکرات او داشت. در سال ۱۳۵۳ به آمریکا رفت. در آمریکا علاوه بر تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه داکوتای جنوبی به مطالعات سیاسی، مذهبی و اجتماعی خود ادامه داد. پس از اعلام تغییر ایدئولوژی در سازمان مجاهدین خلق، از کنفدراسیون دانشجویان جدا شد و به همراه عده‌ای دیگر «سازمان دانشجویان مسلمان» را در پاییز سال ۱۳۵۵ در آمریکا تشکیل دادند. در سال ۱۳۵۶ برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به امپریال کالج لندن رفت. در لندن پس از آشنایی با رضا رئیس‌طوسی -از اعضای با سابقه سازمان مجاهدین خلق- جذب سازمان گردید و فعالیت‌های سیاسی خود را ادامه داد. پس از انقلاب، در اوایل اسفند ۵۷ به ایران بازگشت و در بخش فرهنگی سازمان مجاهدین خلق شروع به همکاری کرد.[۲]

تیرماه ۱۳۵۹ آغاز تغییرات بزرگ سیاسی برای رفیعی بود او که همراه با رضا رئیس طوسی و حمید نوحی ماه‌ها بود به عملکرد مرکزیت سازمان مجاهدین خلق معترض بودند با انتشار مکتوبی با عنوان «روند جدایی» از این سازمان جدا شدند. آنها معتقد بودند که این سازمان دچار فقدان دموکراسی، خودبزرگ بینی مرکزیت و به ویژه رهبری آن، مشی توطئه‌گرانه و قدرت‌طلبانه مرکزیت و تضاد مواضع علنی و مخفی در راس است [۳]

رفیعی در سال ۱۳۶۶ با دعوت دانشکده علوم دانشگاه تهران، به این دانشگاه رفت و به تدریس و تحقیق در رشته پلیمر پرداخت. وی در این سالها به مطالعات اقتصادی و توسعه‌ای ایران نیز مشغول بود. محصول تحقیقات او در این دوره انتشار کتابی تحت عنوان «توسعه ایران: نقدی بر گذشته راهی به سوی آینده» و پیشنهاد مدل الگوی توسعه درون‌زا برای ایران بود.[۴] در سال ۱۳۷۹ در راستای معرفی الگوی توسعه درون‌زا که در پیوند صنایع شیمیایی با توسعه کشاورزی بود، ماهنامه «شیمی و توسعه» را راه‌اندازی کرد. پس از انتشار پنجمین شماره این نشریه که همزمان با موج دستگیری گسترده فعالان ملی-مذهبی بود بازداشت شد و انتشار این نشریه متوقف شد.

زندان[ویرایش]

زندان سال ۱۳۷۹[ویرایش]

پس از انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد ۱۳۷۶ و انتخابات شوراها در سال ۱۳۷۸ در آستانه انتخابات مجلس ششم به همراه ۳۰ تن از فعالان سیاسی تشکل «فعالان ملی ـ مذهبی» را ایجاد کردند. در ۲۱ اسفند سال ۱۳۷۹ به همراه سایر فعالان ملی ـ مذهبی از جمله عزت‌الله سحابی، حبیب‌الله پیمان، رضا رئیس طوسی، محمد ملکی، محمد بسته‌نگار، محمد محمدی اردهالی، علیرضا رجایی، تقی رحمانی، هدی صابر، مسعود پدرام، سعید مدنی، رضا علیجانی، مرتضی کاظمیان و محمود عمرانی بازداشت شد.[۵] در زمستان ۱۳۸۱ در دادگاه انقلاب به اتهام «براندازی قانونی» محاکمه و به ۳ سال حبس محکوم شد.

محاکمه دوباره[ویرایش]

دوشنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۳ با هجوم ماموران وزارت اطلاعات و دادستانی به منزل وی بازداشت شد و کلیه مقالات تحقیقاتی و حتی مجلات رسمی و کتب چاپ شده و اینترنتی و هزاران پرینت خبرها و تحلیل‌های منتشر شده در مطبوعات داخلی و رسانه‌های مجازی، تلفن همراه، دفاتر تلفن شخصی، مودم، لب تاپ و رسیور ماهواره و همچنین دفاتر شخصی همسر ایشان را ضبط کردند اما پس از آن با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی و ممنوع خروج کردن او محاکمه جدیدی را شروع شد. حسین رفیعی و همسرش با نوشتن چندین نامه به رفتارهای صورت گرفته و روند دادرسی اعتراض کرده‌اند.[۶][۷][۸]

یک سال بعد در سوم خرداد ۱۳۹۴ شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی، حسین رفیعی را در مجموع به ۶ سال حبس و دو سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت رسانه‌ای و مطبوعاتی محکوم کرد.[۹] بخشی از محکومیت حسین رفیعی به خاطر فعالیت ضد جنگ در شورای صلح به ریاست شیرین عبادی برنده جایزه نوبل صلح در سال ۲۰۰۳ بوده که از نظر قاضی دادگاه این فعالیت‌های ضد جنگ و تحریم با “هدف فشار بر ارکان نظام به‌ویژه دستگاه دیپلماسی جهت عقب‌نشینی در زمینه مسائل سیاست خارجی و به‌ویژه «پرونده هسته‌ای» صورت گرفته‌اند.[۱۰]

۲۶ خرداد ۱۳۹۴ در حالی که منتظر دادگاه تجدید نظر حکم صادر شده از جانب قاضی صلواتی بود در خیابان بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. انتقال او با اجبار صورت گرفت و بازداشت کنندگان هیچ حکم قضایی به وی نشان ندادند و در زندان اوین هم تأکید کرده‌اند این بازداشت با دستور دادستانی تهران است. او پس از بازداشت در تماس با همسرش اعلام کرد که به علت اینکه نهاد بازداشت کننده اش مشخص نیست و بدون احضار قبلی و ناگهانی در خیابان بازداشت شده دست به اعتصاب دارو و غذا خواهد زد.[۱۱][۱۲] حسین رفیعی بارها از زندان به مسئولان نامه نوشته است و نسبت به بازداشت خود و شرایط بیماری زای بند ۸ اوین جایی که او از زمان بازداشت در آن به سر می‌برد اعتراض کرده است.[۱۳][۱۴]

اعتراض نهادهای بین‌المللی[ویرایش]

نهادهای بین‌المللی از جمله عفو بین‌الملل[۱۵]موسسه دانشمندان در خطر در اعتراض به این بازداشت گزارش نوشتند[۱۶] همچنین اساتید دانشگاه‌های بین‌المللی با انتشار نامه اعتراضی خود در نشریه علمی ساینس اعلام اعتراض کردند.[۱۷] این ۳۶۰ استاد دانشگاه که در میان آنها نام نوام چامسکی هم به چشم می‌خورد در نامه‌ای سرگشاده از حسن روحانی خواسته‌اند که زمینه آزادی فوری و بی قید و شرط آقای رفیعی را فراهم کند آنها معتقد بودند او "به دلیل بیان دیدگاه های سیاسی و مسالمت آمیز" زندانی شده است.[۱۸]

آثار[ویرایش]

  • روند جدایی [۳]
  • تکنولوژی پلیمرها[۱۹]
  • توسعه ایران: نقدی بر گذشته راهی به سوی آینده[۲۰]
  • آن سوی جهانی سازی[۲۱]
  • زمستانی سیاه از «بهار بغداد»، کارنامه عملکرد ۵ ساله آزادی خواهان آمریکا و انگلیس در عراق[۲۲]
  • نیم قرن پتروشیمی ایران[۲۳]
  • توافق ژنو؛ مصالح، منافع و امنیت ملی: تحقق وعده‌های انتخاباتی آقای روحانی[۲۴]
  • مقالات توسعه اقتصادی منتشر شده در جراید[۲۵]
  • اقتصاد مقاومتی؛ امتناع یا اقبال[۲۶]
  • آمریکا، منطقه، ما و انقلاب [۲۷]
  • از شریعتی تا ملی مذهبی[۲۸]
  • ارائه راهبردهای مؤثر در پژوهش شیمی با توجه به نیاز جامعه و نقش دانشگاه در آن [۲۹]
  • "براندازی قانونی"؟!! [۳۰]
  • جمهوری اسلامی ایران را به کجا می‌برند؟[۳۱]
  • اغماض یا اغتنام[۳۲]
  • جهانی شدن در بستر سرمایه‌داری. به همراه علی یوسفی. ۱۳۹۲[۳۳]

پیوند به بیرون[ویرایش]

وبگاه حسین رفیعی

منابع[ویرایش]

  1. «شناسنامه نشريه ماهنامه شيمي و توسعه». magiran. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  2. «زندگینامه دکترمحمدحسین رفیعی فنود». انجمن خیریه بیرجند. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ رضا رئيسی، حسين رفيعی، حميد نوحی. روند جدايي همراه با تحليل و ارزيابی ما از شرايط سياسی_اجتماعی. تهران: انتشارات موعود، ۱۳۵۹. 
  4. محمدحسين رفيعی فنود. توسعه ایران: نقدی بر گذشته راهی به سوی آینده. تهران: صمد، ۱۳۸۰. 
  5. «نظام و تسويه حساب با ملي مذهبي ها و نهضت آزادی». جرس، ۱۵ تیر ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  6. «یورش ماموران امنیتی به منزل دکتر حسین رفیعی». ملی-مذهبی، ۱۰ تیر ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  7. «نامه حسین رفیعی به روحانی: دانشگاهیان از شما دفاع علنی نمی‌کنند، چون شمشیر در کف زنگی مست است». کلمه، ۱۳ تیر ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  8. «امه همسر حسین رفیعی به روحانی: ایــــــن چــه اسلامــــــــــی اســـت؟!». کلمه، ۱۶ تیر ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  9. «حسین رفیعی به ۶ سال حبس و دو سال محرومیت از فعالیت حزبی و رسانه ای محکوم شد». هرانا، ۱۴ خرداد ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  10. «حسین رفیعی به ۶ سال حبس و دو سال محرومیت از فعالیت حزبی و رسانه ای محکوم شد(به علاوه متن حکم دادگاه)». ملی-مذهبی، ۱۳ خرداد ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  11. «حسین رفیعی، عضو شورای فعالان ملی-مذهبی 'بازداشت' شد». بی‌بی‌سی، ۲۷ خرداد ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  12. «بازداشت حسین رفیعی در خیابان/ او اعلام کرده که اعتصاب غذا می‌کند». کلمه، ۲۷ خرداد ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  13. «نامه اعتراضی حسین رفیعی به دادستان کل کشور و تاکید بر حق آزادی خود؛ دادستان تهران نقض قانون می کند». هرانا، ۲۷ خرداد ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  14. «نامه حسین رفیعی از زندان اوین: آقای دادستان عبرت بگیرید و بی دادگری نکنید». کلمه، ۹ شهریور ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  15. «IRAN: RETIRED PROFESSOR JAILED FOR WRITING: HOSSEIN RAFIEE». amnesty.org، 21 August 2015. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  16. «SAR calls for letters on behalf of imprisoned Iranian scholar of chemistry, Prof. Mohammad Hossein Rafiee». scholarsatrisk.org، 10 march 2016. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  17. «Researchers call on Iran to release jailed chemist». Science (journal)، ۲ فوریه ۲۰۱۶. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  18. «بیش از ۳۶۰ استاد دانشگاه از آمریکا و اروپا، خواهان آزادی حسین رفیعی شدند». بی‌بی‌سی، ۷ بهمن ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶. 
  19. محمدحسین رفیعی فنود. تکنولوژی پلیمرها. تهران: نشر نی، ۱۳۷۶. 
  20. محمدحسین رفیعی فنود. توسعه ايران: نقدي بر گذشته راهي به سوي آينده. تهران: صمدیه، ۱۳۸۰. 
  21. محمدحسین رفیعی فنود. آن سوي جهاني سازي. تهران: صمدیه، ۱۳۸۱. 
  22. محمدحسین رفیعی فنود. زمستانی سیاه از «بهار بغداد»، کارنامه عملکرد ۵ ساله آزادی خواهان آمریکا و انگلیس در عراق. تهران: صمدیه، ۱۳۸۸. 
  23. محمدحسین رفیعی فنود. نیم قرن پتروشیمی ایران. تهران: انتشارات پرتو نگار توس، ۱۳۹۰. 
  24. «توافق ژنو؛ مصالح، منافع و امنیت ملی: تحقق وعده‌های انتخاباتی آقای روحانی». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  25. «مقالات توسعه اقتصادی منتشر شده در جراید». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  26. «اقتصاد مقاومتی؛ امتناع یا اقبال». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  27. «آمریکا، منطقه، ما و انقلاب». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  28. «از شریعتی تا ملی مذهبی». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  29. «ارائه راهبردهای مؤثر در پژوهش شیمی با توجه به نیاز جامعه و نقش دانشگاه در آن». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  30. «براندازی قانونی». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  31. «جمهوری اسلامی ایران را به کجا می‌برند؟». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  32. «اغماض یا اغتنام». وب‌گاه حسین رفیعی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶. 
  33. https://www.goodreads.com/book/show/32336708