لوئی بناپارت

لوئی یکم
پادشاه هلند
سلطنت	۵ ژوئن ۱۸۰۶ – ۱ ژوئیه ۱۸۱۰
پیشین	ایجاد عنوان
جانشین	لوئی دوم
رئیس خاندان بناپارت
دوران	۲۸ ژوئیه ۱۸۴۴ – ۲۵ ژوئیه ۱۸۴۶
پیشین	ژوزف بناپارت
جانشین	ناپلئون سوم
زاده	۲ سپتامبر ۱۷۷۸ آژاکسیو، کرس
درگذشته	۲۵ ژوئیهٔ ۱۸۴۶ (۶۷ سال) لیورنو، توسکانی
همسر	اورتانس دو بوآرنه
فرزند(ان)	لوئی شارل بناپارت ناپلئون لوئی بناپارت ناپلئون سوم
نام کامل لوئی ناپلئون بناپارت
دودمان	بناپارت
پدر	کارلو بوئوناپارته
مادر	لتیسیا رامولینو

لوئی ناپُلِئون بُناپارت (۲ سپتامبر ۱۷۷۸–۲۵ ژوئیه ۱۸۴۶) در فاصله سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۸۱۰ میلادی پادشاه هلند بود. وی برادر کوچک‌تر اولین امپراتور فرانسه ناپلئون بناپارت و پدر آخرین امپراتور فرانسه ناپلئون سوم بود.

ناپلئون بناپارت که حکومت‌های مستقل مناطق تحت کنترل را به عنوان خطری برای خود می‌دید، در سال ۱۸۰۶ اقدام به تأسیس پادشاهی هلند کرد و برادر کوچک‌تر خود را به عنوان پادشاه هلند منصوب کرد. اما لوئی برخلاف انتظار ناپلئون سعی می‌کرد پادشاه مسئول و مستقلی باشد. زمانی که ناپلئون قصد لشکرکشی به امپراتوری روسیه را داشت، لوئی از اعزام هلندی‌ها به جنگ امتناع کرد و در نتیجه ناپلئون کلیه نیروهای فرانسوی را از هلند خارج کرد. این مسئله در زمانی که انگلیس با اعزام ۴۰٫۰۰۰ سرباز قصد تصرف بخش‌هایی از هلند را داشت، باعث ضعف نظامی هلند شد. در نهایت نیروهای فرانسوی به فرماندهی ژان باپتیست برنادوت پادشاه آینده سوئد، با حمله انگلیس مقابله کردند. اما دربرابر ناپلئون خواستار استعفای لوئی از سلطنت هلند شد، که لویی از این کار سر باز زد. در نهایت ناپلئون در اول ژوئیه ۱۸۱۰ به هلند حمله و لوئی را مجبور به استعفا به نفع پسرش لوئی دوم کرد.

لوئی بعد از استعفا از سلطنت در اتریش و توسکانی در تبعید زندگی کرد و در ۲۵ ژوئیه ۱۸۴۶ در لیورنو درگذشت.

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Louis Bonaparte». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۴.