آمریکای لاتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آمریکای لاتین.

آمریکای جنوبی بطور سنتی، به مناطقی از قارهٔ آمریکا گفته می‌شود که اسپانیایی و پرتغالی در آنجا صحبت می‌شود. اما در عمل، اکثر نیمکره غربی بجز آمریکا و کانادا و کشورهای غیر اسپانیایی زبان حوزه دریای کارائیب زیر عنوان آمریکای لاتین دسته بندی شده‌اند. جمعیت آمریکای لاتین روی هم در حدود ۵۶۱٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر شمارش شده‌است.رشد جمعیت در آمریکای لاتین بیش تر از آمریکای شمالی است.[۱]

از منظری سیاسی –اجتماعی، آمریکای لاتین تقریباً تمامی کشورهای جنوب ایالات متحده آمریکا شامل مکزیک (در آمریکای شمالی)، اکثر کشورهای آمریکای جنوبی و مرکزی و کشورهای حوزه کارائیب را که در آنجا اسپانیایی، پرتغالی، فرانسوی یا زبان بومی صحبت می‌شود، دربر می‌گیرد. [۲]

بر اساس این معیار، آمریکای لاتین به ۲۰ کشور مستقل و چندین واحد سیاسی وابسته تقسیم می‌شود.

برزیل از حیث مساحت و جمعیت بزرگ‌ترین کشور آمریکای لاتین است. برزیل بیش از ۴۰ درصد خاک این منطقه را پوشانده و مسکن قریب به یک سوم جمعیت آن را تأمین کرده است. زبان رسمی این کشور پرتغالی است[۳].

تقسیم بندی سیاسی[ویرایش]

آمریکای لاتین اغلب شامل این کشورها تلقی می‌شود:

مناطق غیر مستقل[ویرایش]

به فرانسه

به آمریکا

منابع[ویرایش]

  1. Colburn, Forrest D (2002). Latin America at the End of Politics. انتشارات دانشگاه پرینستون. ISBN 978-0-691-09181-5. 
  2. "Latin America". دیکشنری آکسفورد. Pearsall, J., ed. 2001. Oxford, UK: انتشارات دانشگاه آکسفورد; p. 1040: بخش‌های آمریکای لاتین که زبان رسمی اسپانیولی و پرتغالی است(مانند مکزیک)."
  3. آمریکای لاتین


جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آمریکای لاتین موجود است.